Cercis canadensis 'Alley Cat'

judaszowiec kanadyjski 'Alley Cat'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Małe drzewo o ozdobnych, pstrych liściach i rozłożystym pokroju, osiągające 3-4 m wysokości. Blaszki liściowe są duże, sercowate, osadzone na długich ogonkach, charakterystyczne ze względu na obecność białych smug tworzących dekoracyjne, marmurkowate wzory. Intensywna pstrolistność jest stabilna, a liście nie ulegają poparzeniom na słońcu. Różowe kwiaty rozwijają się razem z liśćmi na przełomie kwietnia i maja, są zebrane po kilka w pęczkach. Kwiaty tworzą się bezpośrednio na pniach i konarach oraz na młodych gałązkach. Roślina wymaga stanowisk ciepłych i osłoniętych, słonecznych do półcienistych, gleby o odczynie obojętnym do zasadowego, przeciętnie zasobnej i umiarkowanie wilgotnej. Drzewo polecane do kameralnych ogrodów w miastach, na patia lub do sadzenia pomiędzy budynkami.

autorzy opisu tekstowego: Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Allen Bush USA
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste drzewa
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) wielobarwne, pstre lub obrzeżone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów różowe
pora kwitnienia kwiecień
maj
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody orientalne
soliter (pojedynczo)
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: mak wschodni \'Prinzessin Viktoria Luise\'

Papaver orientale 'Prinzessin Viktoria Luise'

mak wschodni 'Prinzessin Viktoria Luise'

Kępiasta bylina o bardzo dużych kwiatach o pastelowej barwie. Bylina typu korzeniowego, nie rozrasta się w ogóle na boki, lecz z roku na rok daje coraz więcej pędów kwiatowych wyrastających z jednego miejsca. Osiąga wysokość do 120 cm., więcej od roślin typowych dla gatunku. Cała roślina jest szczeciniasto lub odstająco owłosiona. Łodygi z charakterystycznymi, przylegającymi, białymi włoskami. Liście długości 20-25 cm, pierzastosieczne, o odcinkach lancetowatych lub podługowatych, szeroko ząbkowane. Kwiaty bardzo duże, z 4 lub 6 płatkami, łososioworóżowe. Torebki nasienne prawie kuliste, niebieskawozielone, z płaskim znamieniem, o 13-18 promieniach. Kwitnie już pod koniec maja i w pierwszej połowie czerwca. Po kwitnieniu część nadziemna zanika na jakiś czas, potem wyrastają liście odziomkowe. Mak wschodni nadaje się na słoneczne rabaty, z glebą dość głęboko uprawioną ze względu na palowy system korzeniowy. Źle znosi przesadzanie, gdyż system korzeniowy słabo się regeneruje. Należy sadzić rośliny uprawiane w pojemnikach lub siać wprost na miejsce wybrane na stałe. Maki są bardzo odporne na mróz, w pełni zimotrwałe na całym terenie Polski. Zwykle sadzi się je pojedynczo na rabacie między innymi bylinami, ponieważ zaniknięciu rośliny powstaje luka. Pędy kwiatowe tej odmiany mogą wzmagać podpór w czasie kwitnienia, ze względu na wysokość i możliwość wylegania. Można zbierać nasiona i wysiewać, w przypadku tej odmiany nowe rośliny powtarzają barwę roślin matecznych.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: bergenia \'Lunar Glow\'

Bergenia 'Lunar Glow'

bergenia 'Lunar Glow'

Interesująca odmiana o różnorodnej kolorystyce liści. Jedna z najbardziej kolorowych bergenii. Rozrasta się za pomocą płożących się po ziemi grubych, mięsistych kłączy. Skórzaste, błyszczące liście tworzą zwartą, przyziemną rozetę (kępę) o wysokości ok. 25 cm i średnicy 35-45cm. Z kępy wiosną wyrastają długie, sztywne, mięsiste, bezlistne pędy kwiatostanowe, przypominające pędy rabarbaru. Liście duże, gładkie, okrągławe w zarysie, z sercowatą lub zaokrągloną nasadą, osadzone na długich sztywnych ogonkach, wyglądają jak woskowane. Młode przyrosty wyrastające wiosną z rozety są kremowożółte, latem w miarę dojrzewania stają się żółtozielone i zielone, a jesienią i zimą, gdy nadchodzą chłody, przybierają piękną kasztanowopurpurową barwę. Na intensywność barwy wpływają warunki uprawy. Kolor jest intensywniejszy, gdy rośliny rosną w słońcu i w niesprzyjających warunkach. Dodatkową ozdobą kolorowych liści, w kwietniu i maju, są liczne dzwoneczkowate kwiaty, w których 5 łuskowatych działek kielicha otacza wiśnioworóżowe płatki korony. Wnętrze kwiatu wypełniają 3 złączone dołem słupki i 10 pręcików. Kwiaty zebrane są w gęste wiechowate (wierzchotkowate) kwiatostany, początkowo zwarte i kuliste, z czasem luźniejsze, parasolowate. Barwa kwiatów kontrastuje z żółtokremowymi, zielonymi i purpurowymi liśćmi. Odmiana wytrzymała na mrozy, odporna na niesprzyjające warunki uprawy - susze, zasolenie i zanieczyszczenie powietrza. Optymalne warunki wzrostu zapewnią jej stanowiska półcieniste, o świetle rozproszonym, o glebie żyznej, średnio zwięzłej, wilgotnej, dobrze zdrenowanej, bogatej w materię organiczną. Rośliny posadzone w zacienionych miejscach słabiej kwitną, są wyższe, luźniejsze i mają znacznie słabiej wybarwione liście, zwykle całkowicie zielone. Z kolei w okresie silnych upałów intensywne promienie słoneczne mogą uszkadzać pozbawione chlorofilu, żółte liście roślin. Roślina tolerancyjna w stosunku do kwasowości podłoża. Dobrze rośnie na glebach o pH od 5.5 do 8. Nie lubi stanowisk podmokłych i przenawożenia. W czasie letnich upałów wymaga podlewania. W głębokim cieniu rośliny są wyższe, luźniejsze i mają jaśniejsze liście; w słońcu obficiej kwitną, są bardziej zwarte i ładniej wybarwione. Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiaty i rozsypać nawozy wokół roślin. Ściółkowanie korą pozytywnie wpływa na utrzymanie wilgoci w glebie i zimowanie. Starsze egzemplarze rosnące w silnym zagęszczeniu, w celu przywrócenia wigoru, rozmnaża się przez podział wczesną wiosną lub jesienią. W miarę potrzeby wiosną usuwa się zaschnięte liście. Kępy z kolorowych liści efektownie wyglądają posadzone w grupach, w brzegowych częściach rabat, w otoczeniu zbiorników wodnych, wzdłuż ogrodowych ścieżek i alejek spacerowych. Odmiana może być sadzona w półcienistych miejscach pod drzewami i krzewami, w sąsiedztwie budynków, altan i pergoli, a także w ogrodach skalnych, na murkach kwiatowych i skarpach. Tworzy efektowne zestawienia z kwitnącymi w tym samym czasie roślinami cebulowymi oraz z ozdobnymi z zielonych liści funkiami, paprociami, miodunkami, brunnerami i języczkami. Doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Gęstość sadzenia: 7-11 roślin na m2. Dobrze prezentuje się w pojemnikach. Liście można wykorzystywać w aranżacjach bukietowych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
504
osób online