Malus domestica 'Żeleźniak'

jabłoń 'Żeleźniak'

Synonim łaciński.: Malus domestica 'Eiser'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

walory: roślina miododajna

Stara, deserowa odmiana owocowa jabłoni pochodząca z Bawarii, uprawiana już na początku XVII wieku. Drzewo o szerokiej, kulistej lub lekko stożkowatej koronie. Rośnie silnie, późno rozpoczyna owocowanie, owocuje umiarkowanie obficie, przemiennie. Owoce kulistostożkowate o średnicy 7-8 cm, niekiedy lekko asymetryczne, średniej wielkości, niemal całe pokryte rozmytym, ciemnoczerwonym rumieńcem. Skórka gładka, lekko błyszcząca, z sinym woskowym nalotem. Miąższ zielonkawożółty do białawożółtego, zwarty, twardy, kruchy, soczysty, słodko winny. Owoce dojrzewają do zbioru w drugiej połowie października. Do konsumpcji nadają się dopiero od stycznia. Można je bardzo długo przechowywać, niemal do końca lata. Z owoców można robić przetwory - soki, dżemy, wina, można je suszyć oraz wykorzystywać do szarlotki. Owoce kiedyś wykorzystywano do wieszania na choinkach w czasie świąt Bożego Narodzenia. Odmiana odporna na mróz, zdrowa, mało wymagająca. Preferuje stanowiska słoneczne.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie wprowadzenie do handlu: 1600
grupa roślin owocowe
grupa użytkowa drzewa owocowe ziarnkowe
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
pora kwitnienia maj
owoce czerwone
ozdobne
jadalne
kuliste
pora owocowania październik
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory jadalne owoce
roślina miododajna
zastosowanie owoce deserowe
owoce na przetwory
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: dzwonek karpacki \'Weisse Clips\'

Campanula carpatica 'Weisse Clips'

dzwonek karpacki 'Weisse Clips'

Kępiasta bylina do ogrodu skalnego, o białych kwiatach i wyrównanym wzroście. Wysokość 15 - 20 cm . Charakteryzuje się krzaczastym, zwartym pokrojem i licznymi, obficie ulistnionymi pędami. Liście odziomkowe jajowatookrągłe z sercowatą nasadą, ząbkowane, na długich ogonkach. Liście na łodygach zaostrzone, jajowate, na krótkich ogonkach. Kwiaty duże, średnicy 2-3 cm, szerokodzwonkowate, czysto białe, wyrastające pojedynczo na wyprostowanych szypułkach. Rozwijają się w VI - VII. Często powtórne kwitnie w IX. Uprawa dzwonka karpackiego w ogrodzie jest łatwa, choć trzeba pamiętać o górskim pochodzeniu tej byliny. Wymaga stanowiska słonecznego, ale raczej chłodnego. Ma to wpływ na obfitość i długotrwałość kwitnienia. Dobrze rośnie na murkach, w szczelinach między kamieniami, gdzie ziemia pozostaje umiarkowanie wilgotna i chłodna. Zaraz po kwitnieniu należy ściąć pędy prawie nad ziemią, aby nie dopuścić do wysiewu nasion. Siewki mogą nie powtarzać cech roślin matecznych, mogą mieć kwiaty innej barwy lub gorszy pokrój. W ciągu dwóch tygodni odrastają nowe pędy i roślina może powtórnie zakwitnąć. Dzwonek karpacki jest byliną całkowicie mrozoodporną i niezmiernie rzadko atakowaną przez choroby i szkodniki roślin. Znajduje zastosowanie w ogrodach skalnych, większych i mniejszych. Może być sadzony z przodu rabaty bylinowej. Do sadzenia pojedynczo lub małymi grupami, zależnie od skali ogrodu. Ilość roślin na 1 m2 – 7 szt.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
120
osób online