Festuca 'Miedzianobrody' PBR

kostrzewa 'Miedzianobrody'

pochodzenie: polska odmiana
pierwsza publikacja: Krzysztof Słowiński 2019 r. Oferta Szkółki Słowińscy; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Krzysztof Słowiński Polska 2012 r.; wprowadzenie do handlu: Szkółka Słowińscy 2019 r.

pokrój: kępiasty

pokrój: kulisty

docelowa wysokość: do 0,1 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Nagroda przyznana przez International Hardy Plant Union ISU w 2018 r.

Kępkowa zimozielona trawa o atrakcyjnie wybarwionych pędach kwiatostanowych. Dorasta do 20-30 cm wysokości (w czasie kwitnienia do 50-70 cm). Liście są bardzo wąskie, ciemnozielone, pod koniec jesieni oraz zimą mogą przebarwiać się na końcach na rudo. Kwiaty pojawiają się od czerwca do lipca, są zebrane w niewielkie, kłosowate kwiatostany. Cechą charakterystyczną, wyróżniającą tę odmianę jest miedziany kolor źdźbeł. Roślina wymaga stanowiska słonecznego oraz przepuszczalnego podłoża. Toleruje gleby ubogie oraz niedostatek wody, jest odporna na mróz (strefa 5). Trawa polecana do sadzenia pojedynczo lub w grupach w ogrodach przydomowych oraz zieleni miejskiej, na rabatach bylinowych i trawiastych, na wrzosowiskach, skalniakach oraz w pojemnikach. Polska odmiana wyselekcjonowana przez Krzysztofa Słowińskiego, znaleziona jako mutacja na nieoznaczonej kostrzewie o niebieskich liściach, wprowadzona na rynek w 2019 roku przez Szkółkę Słowińscy Krzysztof Słowiński. Roślina zgłoszona do Konkursu Roślin Nowości wystawy ZIELEŃ TO ŻYCIE w 2019 roku przez Szkółkę Słowińscy.

pochodzenie polska odmiana
pierwsza publikacja: Krzysztof Słowiński 2019 r. Oferta Szkółki Słowińscy; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Krzysztof Słowiński Polska 2012 r.; wprowadzenie do handlu: Szkółka Słowińscy 2019 r.
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
kulisty
docelowa wysokość do 0,1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście zimozielone
rodzaj kwiatów kwiatostan
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
rekultywacja
zieleń publiczna
roślina okrywowa
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
ogrody orientalne
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
soliter (pojedynczo)
nagrody Nagroda przyznana przez International Hardy Plant Union ISU w 2018 r.
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Krzysztof Słowiński Szkółka SŁOWIŃSCY Krzysztof Słowiński

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk biały \'Rainbow\'s End\'

Picea glauca 'Rainbow's End'

świerk biały 'Rainbow's End'

Karłowa, bardzo wolno rosnąca forma świerka, tworząca gęste, regularne stożki, uzyskana w amerykańskiej szkółce Iseli w 1978 roku jako mutacja odmiany ‘Conica’. Roślina rocznie przyrasta zaledwie o 5-6 cm, osiągając po 10 latach uprawy około 1 m wysokości i 0,6 m szerokości przy podstawie. Igły są krótkie, lekko kłujące, osadzone wokół pędów. Same pędy są stosunkowo cienkie, wałeczkowate, zakończone wyraźnym pąkiem szczytowym. Pierwszy, wiosenny przyrost jest jasnozielony. Cechą charakterystyczną odmiany jest żółtokremowa barwa młodych pędów pojawiających się w drugim, letnim przyroście. Po wyrośnięciu i zdrewnieniu młodych gałązek złocista barwa igieł zmienia się na zieloną, ale wierzchołki pędów jeszcze dosyć długo pozostają żółtawe. Odmiana mało wymagająca, najlepiej rośnie na glebach zasobnych w składniki pokarmowe i stale wilgotnych, ale całkiem nieźle radzi sobie na większości przeciętnych, lekko kwaśnych gleb ogrodowych. Stanowisko słoneczne. Roślina odporna na mróz, ale w pierwszych latach uprawy zaleca się cieniowanie roślin od strony południowej na zimę. Lekkie okrycie za pomocą cieniówki lub agrowłókniny zabezpieczy igły przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają. Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorków pod koniec wiosny lub latem. Po zauważeniu objawów w postaci żółknięcia igieł w okresie wegetacji krzewy należy opryskać jednym ze środków służących do zwalczania przędziorków (akarycydem). Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika. Jeśli w koronie pojawią się silnie rosnące, długie pędy należy je usuwać, bowiem tego typu rewersje mogą spowodować zagłuszenie odmiany i z czasem jej zanikanie. Odmiana doskonale nadaje się do tworzenia barwnych kompozycji ogrodowych wraz z innymi, wolno rosnącymi roślinami iglastymi. Bardzo dobrze prezentuje się na wrzosowiskach, w ogrodach skalnych a także w pojemnikach. W okresie Bożego Narodzenia może służyć za oryginalną choinkę.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: aster \'Apollo\'

Aster 'Apollo'

aster 'Apollo'

Żywotna, karłowa odmiana astra rozrastająca się przez podziemne rozłogi. Tworzy zwarte, półkuliste kępy wysokości 30-45 cm i średnicy 30-50 cm. Pędy silnie rozgałęzione. Liście wąskolancetowate, siedzące, całobrzegie, intensywnie ciemnozielone. Najładniej prezentują się rośliny w okresie od sierpnia do października, kiedy pokrywają się koszyczkami kwiatowymi - białymi z żółtym środkiem, przypominającymi duże kwiaty stokrotek. Kwiaty osadzone na długich, ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, baldachokształtne wiechy. Ich pyłek i nektar zwabia tysiące pszczół i motyli. Aster ‘Apollo’ najlepiej rośnie w miejscach słonecznych lub lekko ocienionych, na glebie żyznej, próchnicznej, dostatecznie wilgotnej i przepuszczalnej, o odczynie zasadowym. Nie lubi nadmiaru wilgoci w podłożu, zwłaszcza zimą. W czasie długotrwałej suszy i upałów wymaga systematycznego podlewania. Odmładzanie, co 3-4 lata, poprawia kondycję i kwitnienie roślin. Odmiana odporna na mróz. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Szczególnie polecana do ogrodów nieformalnych – wiejskich i naturalistycznych. Nadaje się do sadzenia w większych grupach na rabatach, zwłaszcza w towarzystwie traw ozdobnych i kwitnących w tym samym czasie bylin. Można wykorzystać ją do ożywiania nieco monotonnych nasadzeń z iglaków i krzewów liściastych, które już przekwitły. Efektowna roślina obwódkowa. Ładnie prezentuje się w pojemnikach: skrzynkach, donicach i misach. Kwiaty można ścinać do wazonu. Ze względu na zwarty pokrój doskonale pełni funkcję rośliny okrywowej. Utworzy wówczas efektowny, biały kobierzec. Zalecana gęstość sadzenia: 7-9 sztuk na m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
80
osób online