Calluna vulgaris 'Roswitha'

wrzos pospolity 'Roswitha'

Synonim łaciński.: Calluna vulgaris 'Sandra'

pokrój: krzewiasty wyprostowany

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Zimozielona krzewinka o ciemnozielonych liściach i ciemnych fioletowoczerwonych kwiatach typu pączkowego (nierozwijających się). Jedna z pierwszych odmian o tego typu kwiatach. Kwitnie późną jesienią - od września do listopada. Kolorowe pąki mogą utrzymywać się nawet zimą. Szczególnie interesująca wygląda posadzona do pojemników dekorujących balkony i tarasy. Wymaga stanowisk słonecznych, gleby kwaśnej (pH 4,5), próchnicznej lecz przepuszczalnej. Nie toleruje zalewania. Do podlewania najlepiej stosować linie kroplujące, gdyż nadmiar wilgoci może powodować choroby. Każdej wiosny należy przycinać pędy tuż pod kwiatostanami.

autorzy opisu tekstowego: Anna Kowalska Szkółka Roślin Ozdobnych Anna i Roman KOWALSCY

grupa roślin wrzosowate
grupa użytkowa wrzosy pączkowe
forma krzewinka
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście zimozielone
rodzaj kwiatów kwiatostan
pączkowe
barwa kwiatów fioletowoczerwone
pora kwitnienia październik
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
rodzaj gleby próchniczna
piaszczysta
walory roślina zimozielona
ozdobne z kwiatów
zastosowanie w grupach
pojemniki, balkony, tarasy
rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
ogrody wrzosowiskowe
parki
ogrody przydomowe
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Anna Kowalska Szkółka Roślin Ozdobnych Anna i Roman KOWALSCY

Poznaj również

zdjecie rosliny: kalmia szerokolistna \'Black Label\'

Kalmia latifolia 'Black Label'

kalmia szerokolistna 'Black Label'

Wolno rosnący krzew o wzniesionym pokroju, zaliczany do rodziny wrzosowatych, ceniony ze względu na zimozielone liście oraz atrakcyjne, jasne kwiaty z ciemną wstęgą. Odmiana uzyskana w Niemczech w 2011 r. w wyniku skrzyżowania odmian 'Midnight' i ''Ginkona'. Po kilkunastu latach uprawy dorasta do około 1 m wysokości. Liście ciemnozielone, skórzaste, połyskujące, podobne do liści różaneczników. W zarysie eliptyczne, do 10 cm długości i do 4 cm szerokości, osadzone na krótkich ogonkach. Kwiaty rozwijają się w maju i czerwcu, są zebrane po 40-50 sztuk w szczytowych baldachogronach. Pąki kwiatowe dekoracyjne, żebrowane, różowe, z charakterystycznymi, drobnymi wypustkami kieszonek pyłkowych. Kwiaty zbudowane z 5 zrośniętych, czarnopurpurowych płatków o jasnych wierzchołkach i nasadach, tworzących szerokie pucharki. Białawe nasady płatków z ciemnymi kropkami. W centrum kwiatu 10 pręcików i słupek. Na wewnętrznej stronie płatków widoczne są niewielkie zagłębienia, w których umieszczone są główki pylników, uwalniane przez owady odwiedzające kwiaty. Na skutek trącenia główki uwalniają się z zagłębień i wystrzeliwują pyłek, niczym małe katapulty. Owocem jest pięciokomorowa torebka. Rośliny preferują gleby kwaśne, o pH zbliżonym do 5,0, piaszczysto-gliniaste z dużą zawartością próchnicy. Jeśli odczyn podłoża jest wyższy, należy zastosować kwaśny torf oraz przekompostowaną korę sosnową i przekopać je z górną warstwą gleby. Ze względu na niewielkie potrzeby pokarmowe, symbiozę mikoryzową oraz wrażliwość korzeni na zasolenie z nawożenia mineralnego należy zrezygnować lub ograniczyć do minimum. Krzewy tolerują zarówno miejsca nasłonecznione oraz cieniste, ale najlepiej rosną sadzone na stanowiskach lekko ocienionych, na wystawie wschodniej lub zachodniej. Sadzone w pełnym słońcu na zimę wymagają lekkiego okrycia stroiszem. Odporność na mróz dobra. Krzewy polecane do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, w towarzystwie roślin iglastych, w kompozycjach z niskimi różanecznikami, azaliami, piersiami i kiścieniami.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: lebiodka gładka \'Herrenhausen\'

Origanum laevigatum 'Herrenhausen'

lebiodka gładka 'Herrenhausen'

Kępiasta bylina o drewniejących podstawach łodyg. W okolicach o łagodniejszym klimacie podkrzew. W porównaniu z krajową lebiodką pospolitą niezbyt aromatyczna. Pędy wzniesione, słabo rozgałęzione, czasami nieco wylegające. Z łatwością zakorzenia się w miejscach styku pędów z podłożem. Wyrasta do wysokości 60 cm. Pędy niekwitnące są krótsze od pędów kwiatostanowych. Liście trójkątnie jajowate, owłosione tylko na nerwie głównym, długości 8-12 mm, szarozielone, wiosną czerwono nabiegłe. W okresie późniejszym zielenieją. Na zdrewniałych nasadach pędów liście utrzymują się nawet zimą, a więc jest to roślina częściowo zimozielona. Podczas zimy zielone liście brunatnieją i czerwienieją. Kwiaty liczne, w dość luźnych, wydłużonych wiechach. Kielichy kwiatów purpurowe, korony różowopurpurowe, długości 7-14 mm. Rurka wiele dłuższa od kielicha. Kwitnie późno, w sierpniu i wrześniu. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym i osłoniętym, na glebie mineralnej, przepuszczalnej i mniej lub bardziej zasadowej. Odmiana odporna na choroby i szkodniki. Uważana za odporną na mróz, ale z pewnością mniej wytrzymała od odmian lebiodki pospolitej. Może znaleźć miejsce na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych jako składnik suchej łąki kwietnej, a także w ogródkach ziołowych, bardziej dla dekoracji niż dla słabego aromatu. Zazwyczaj sadzi się ją w małych grupach, po kilka roślin razem, nie przekraczając liczby 7 na 1 m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
220
osób online