Rhododendron 'Kranenball'

różanecznik 'Kranenball'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Odmiana wolno rosnąca o czerwonych kwiatach, płatki o pofalowanych brzegach, pąki mocno czerwone, środek kwiatów wewnątrz mocno czerwony, cieniowany do prawie białego w środku, plamy na trzech płatach grzbietowych.

autorzy opisu tekstowego: Jan Ciepłucha Gospodarstwo Szkółkarskie CIEPŁUCHA

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Karl-Heinz Hübbers, 1993 r. Niemcy
grupa roślin wrzosowate
grupa użytkowa różaneczniki wielkokwiatowe
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście zimozielone
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów czerwone
pora kwitnienia maj
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
rodzaj gleby próchniczna
walory roślina zimozielona
ozdobne z liści/igieł
ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody osiedlowe
soliter (pojedynczo)
w grupach
rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
ogrody wrzosowiskowe
parki
ogrody przydomowe
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Jan Ciepłucha Gospodarstwo Szkółkarskie CIEPŁUCHA

Poznaj również

zdjecie rosliny: bergenia \'Glockenturm\'

Bergenia 'Glockenturm'

bergenia 'Glockenturm'

Szczególnie ozdobna odmiana bergenii, o niezwykle efektownej, purpuroworóżowej barwie kwiatów. Rozrasta się za pomocą płożących się po ziemi grubych, mięsistych kłączy. Liście duże, skórzaste, błyszczące, gładkie, okrągławe w zarysie, z sercowatą lub zaokrągloną nasadą, osadzone na długich sztywnych ogonkach. Wiosną i latem ciemnozielone, jesienią i zimą, gdy nadchodzą chłody, przybierają stopniowo piękną kasztanowopurpurową barwę. Na intensywność barwy wpływają warunki uprawy. Kolor jest intensywniejszy, gdy rośliny rosną w słońcu i w niesprzyjających warunkach. Okazałe, łopatkowate liście tworzą zwartą przyziemną rozetę wysokości ok. 25 cm i średnicy ok. 30 cm. Z kępy, wiosną w kwietniu i maju, wyrastają długie do 35-40 cm, bezlistne pędy kwiatostanowe, przypominające pędy rabarbaru. W ich szczytowej części rozwijają się liczne, drobne kwiaty w kształcie dzwoneczków, zebrane w gęste wiechowate (wierzchotkowate) kwiatostany. Wnętrze kwiatu wypełniają 3 złączone dołem słupki i 10 pręcików, otoczone przez płatki korony w intensywnym, fioletoworóżowym kolorze i łuskowate, brunatnoczerwone działki kielicha. Ich barwa kontrastuje z błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi. Odmiana wytrzymała na mrozy, odporna na niesprzyjające warunki uprawy - susze, zasolenie i zanieczyszczenie powietrza, intensywne zacienienie. Optymalne warunki wzrostu zapewnią jej stanowiska półcieniste, o świetle rozproszonym, o glebie żyznej, średnio zwięzłej, wilgotnej, dobrze zdrenowanej, bogatej w materię organiczną. Roślina tolerancyjna w stosunku do kwasowości podłoża. Dobrze rośnie na glebach o pH od 5.5 do 8. Nie lubi stanowisk podmokłych i przenawożenia. W czasie letnich upałów wymaga podlewania. W głębokim cieniu rośliny są wyższe, luźniejsze i mają jaśniejsze liście; w słońcu obficiej kwitną, są bardziej zwarte i ładniej wybarwione. Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiaty i rozsypać nawozy wokół roślin. Ściółkowanie korą pozytywnie wpływa na utrzymanie wilgoci w glebie i zimowanie. Starsze egzemplarze rosnące w silnym zagęszczeniu, w celu przywrócenia wigoru, rozmnaża się przez podział wczesną wiosną lub jesienią. W miarę potrzeby wiosną usuwa się zaschnięte liście. Odmiana efektownie wygląda posadzona w grupach, w brzegowych częściach rabat, w otoczeniu zbiorników wodnych, wzdłuż ogrodowych ścieżek i alejek spacerowych. Może być sadzona w półcienistych miejscach pod drzewami i krzewami, w sąsiedztwie budynków, altan i pergoli, a także w ogrodach skalnych, na murkach kwiatowych i skarpach. Tworzy efektowne zestawienia z kwitnącymi w tym samym czasie roślinami cebulowymi. Doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Gęstość sadzenia: 7-11 roślin na m2. Efektownie prezentuje się w pojemnikach. Liście można wykorzystywać w aranżacjach bukietowych. Jesienią kolorowe liście ożywiają rozmaite zakątki ogrodu.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: piwonia \'Bowl of Beauty\'

Paeonia 'Bowl of Beauty'

piwonia 'Bowl of Beauty'

Piękna i bardzo trwała odmiana piwonii tworząca okazałe kępy wyjątkowo atrakcyjne w czasie kwitnienia. Główną jej ozdobą są duże, dwubarwne kwiaty osadzone na szczytach pędów dorastających do 80 cm wysokości. Dolne liście są podwójnie trójlistkowe. Listki są w zarysie wąskoeliptyczne lub lancetowate, zaostrzone, brzegiem lekko ząbkowane. Różowo-kremowe, miseczkowate kwiaty pojawiają się w czerwcu. Są one zbudowane z szerokich, lilioworóżowych, muszelkowatych płatków korony otaczających jasne wnętrze kwiatu wypełnione wąskimi, kremowożółtymi płatkami pręcikowymi. Ze względu na swoją charakterystyczną budowę roślina jest zaliczana do grupy odmian o kwiatach typu japońskiego. Roślina kwitnie krótko, ale po kwitnieniu zdobi ogród do późnej jesieni bardzo ładnym ulistnieniem. Piwonia należy do bylin łatwych w uprawie, choć dla dobrego wzrostu i obfitego kwitnienia należy jej zapewnić odpowiednie warunki. Przede wszystkim jest rośliną światłolubną, wymaga stanowisk słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Sadzona na lekko zacienionej rabacie kwitnie nieco dłużej, niż w pełnym nasłonecznieniu. Rośliny preferują gleby głęboko uprawione, bogata w próchnicę, gliniasto-piaszczyste, umiarkowanie wilgotne. W naszych warunkach klimatycznych jest w pełni odporna na mróz i nie wymaga zabezpieczania na zimę. Wskazane jest okrywanie jedynie młodych roślin w pierwszą zimę po posadzeniu. Z uwagi na to, że jest to bylina długowieczna, która na jednym miejscu może rosnąc nawet kilkanaście lat, dlatego należy unikać jej częstego przesadzania. Zabieg przesadzania silnie rozrośniętych kęp piwonii wykonuje się w sierpniu i dopiero wtedy, gdy rośliny zaczynają słabo kwitnąć. Piwonie są odporne na choroby grzybowe, jednak w latach wilgotnych i chłodnych mogą być porażana przez szarą pleśń, zwłaszcza gdy rośliny rosną zbyt gęsto, na mało przewiewnym stanowisku. Wówczas późną jesienią porażone pędy należy ścinać i palić. Piwonia jest uniwersalną rośliną i ma bardzo różnorodne zastosowanie. Efektownie wygląda zarówno w ogrodach przydomowych, ogrodach orientalnych, jak i w parkach miejskich. Dzięki pięknym kwiatom odmianę warto posadzić w grupach na trawnikach, gdzie rośliny utworzą kolorowy szpaler lub żywopłot oddzielający fragment ogrodu. Kwiaty nadają się do ścinania i tworzenia bukietów.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
229
osób online