Abies procera 'Glauca'

jodła szlachetna 'Glauca'

pokrój: nieregularny

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Odmiana o intensywnie niebieskich igłach i wolnym tempie wzrostu w porównaniu do gatunku. W Polsce drzewo osiąga około 8 m wysokości po 30 latach uprawy. Gałęzie są grube i sztywne, gęsto pokryte tępymi, dosyć sztywnymi igłami. Charakterystyczne wywinięcie dolnych igieł sprawia, że gałązki są nimi niemal całkowicie przykryte. Niebieski odcień igłom nadaje gruba warstwa wosku. W maju na peryferyjnych częściach pędów bocznych, zwłaszcza na niżej położonych gałęziach, pojawiają się wyjątkowo okazałe, ciemnoróżowe kwiaty męskie. Przypominają one owoce malin, z tą tylko różnicą, że są nieco mniejsze. Kwiaty żeńskie tworzą się na gałęziach w szczytowej części korony. Dojrzałe szyszki osiągają spektakularne rozmiary i są wyjątkowo ozdobne, sterczące, mają do 25 cm długości i 6-10 cm średnicy. Czasami pod własnym ciężarem przekrzywiają się wraz z gałęziami. Szyszki pojawiają się u dosyć młodych, kilku lub kilkunastoletnich roślin, co czyni jej jeszcze bardziej atrakcyjnymi, gdy można je podziwiać na wysokości wzroku. Niestety szyszki nie są trwałe i po dojrzeniu nasion (późnym latem) rozpadają się całkowicie, uwalniając nasiona i łuski, pozostawiając po sobie jedynie trzpienie (osie szyszek). Jodła szlachetna wymaga gleb żyznych, próchnicznych, stale umiarkowanie wilgotnych, ale przepuszczalnych. Nie lubi gleb mokrych i bagiennych, na których powstają zastoiska wodne. Najlepiej czuje się uprawiana na podłożach o odczynie lekko kwaśnym, na stanowiskach słonecznych. Sadzona w cieniu rośnie wolno i źle, a igły nie wybarwiają się na niebiesko. Ponieważ zwykle jest rozmnażana przez szczepienie w pierwszych latach uprawy wymaga prowadzenia przy paliku, do momentu wytworzenia silnego pędu przewodniego. Starsze egzemplarze bardzo dobrze wyglądają sadzone w parkach, ogrodach przydomowych, na rabatach w towarzystwie innych drzew i krzewów iglastych. Najlepiej prezentuje się w miejscach eksponowanych, jako soliter lub w luźnych grupach. Choć jest odporna na mróz, należy sadzić ją w miejscach zacisznych, osłoniętych od wiatru.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój nieregularny
stożkowy
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne szyszki/szyszkojagody
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody orientalne
rabaty
soliter (pojedynczo)
ogrody osiedlowe
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło

Poznaj również

zdjecie rosliny: ostróżka \'Blue Bird\'

Delphinium 'Blue Bird'

ostróżka 'Blue Bird'

Efektowna, dostojna odmiana ostróżki ogrodowej należąca do serii Pacific. Jej efektowne kwiaty przypominają wyglądem niebieskiego ptaka, stąd nazwa. Bylina krótkowieczna, często uprawiana jako jednoroczna lub dwuletnia. W okresie kwitnienia osiąga 1,2-1,8 m wysokości. Pędy sztywne, wzniesione, słabo rozgałęzione. Liście tworzą wiosną ciemnozieloną kępę, o średnicy 0,6-0,8 m. Liście osadzone na długich ogonkach, duże, dłoniaste, 5-7 dzielne, z trójwrębnymi, ostro ząbkowanymi listkami (odcinkami). W czerwcu i lipcu, na szczytach sztywnych, słabo ulistnionych pędów kwiatostanowych, rozwijają się stopniowo, od podstawy kwiatostanu ku górze, okazałe, satynowe kwiaty z ostrogą. Rolę płatków korony pełnią zrośnięte dołem, okrągławe działki kielicha, z których jeden przekształcony jest w charakterystyczną długą ostrogę. Wnętrze kwiatu tworzą zredukowane, kremowobiałe płatki korony, liczne pręciki oraz słupki (2-5). Różyczkowate, półpełne kwiaty mają stosunkowo rzadką w świecie bylin, czystą, lazurowoniebieską barwę. Osadzone gęsto wzdłuż pędów, na długich szypułkach tworzą sztywne, wyprostowane grona, długości 60-100 cm. Roślina miododajna i owadopylna. Kwiaty zapylane są wyłącznie przez trzmiele, gdyż jedynie długość ich trąbki umożliwia pobieranie nektaru. Rośliny preferują stanowiska osłonięte od wiatru, słoneczne lub lekko ocienione. Najlepiej rosną i kwitną na glebach żyznych, bogatych w próchnicę, głęboko uprawionych, o pH 5,8-7,8. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne i przepuszczalne. Gleby suche, piaszczyste i jałowe, a także zalewane w czasie zimy są nieodpowiednie do uprawy ostróżek. Rośliny korzystnie reagują na co 2-3 tygodniowe nawożenie, zwłaszcza ze zwiększoną ilością fosforu i potasu, ściółkowanie podłoża i nawadnianie w okresach dłużej utrzymującej się suszy. Odmiana o wysokich pędach kwiatostanowych, mająca tendencję do pokładania, wymaga instalowania podpór. Przycięcie pędów kwiatostanowych po pierwszym kwitnieniu stymuluje rozwój pąków i ponowne kwitnienie roślin we wrześniu i październiku. Odmiana całkowicie odporna na mróz i na zanieczyszczenie powietrza. Ze względu na swoją krótkowieczność wymaga odmładzania co 2-3 lata. Rozmnażana przez wysiew nasion, gdyż w serii Pacific egzemplarze potomne dziedziczą cechy rośliny matecznej. Aby uzyskać nasiona nie ścinamy pędów kwiatostanowych po pierwszym kwitnieniu. Możliwe jest też rozmnażanie przez sadzonkowanie pędów z piętką lub podział roślin. Roślina wymaga ochrony przed ślimakami. By ograniczyć rozwój mączniaka prawdziwego należy zapewnić roślinom odpowiednio dużą przestrzeń. Cała roślina, za wyjątkiem kwiatów, jest lekko trująca. Kontakt z sokiem roślinnym ostróżek może powodować podrażnienia skóry, a spożycie trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia i zatrzymanie pracy serca. Odmiana nadająca się do sadzenia w ogrodach o charakterze naturalistycznym i rustykalnym. Idealna roślina do sadzenia w ogrodach romantycznych, zwłaszcza w połączeniu z różami. Niebieskie, strzeliste kwiatostany wspaniale wyglądają posadzone w grupach, na tle ścian budynków, płotów i parkanów. Efektownie prezentują się na rabatach, zarówno w wielobarwnych kompozycjach bylinowych, jak też sadzone osobno, w większych skupinach. Posadzona w większych grupach szczelnie osłania mniej ciekawe fragmenty ogrodu. Wspaniała pionowa roślina strukturalna, do sadzenia pojedynczo, w celu wyeksponowania pięknych, długich, lazurowoniebieskich kwiatostanów. Nadaje się na kwiat cięty - okazale prezentuje się w wazonach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9005
roślin w produkcji
196
osób online