Aster novi-belgii
aster nowobelgijski
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 1 m do 2 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
zastosowanie: zieleń publiczna
Bylina dorastająca do wysokości 160 cm, protoplasta bardzo licznych odmian ogrodowych. W naturze występuje w północno-wschodniej części USA i w Kanadzie na brzegach lasów, łąkach i wzdłuż strumieni. W wielu krajach Europy jest gatunkiem inwazyjnym w skali kraju lub lokalnie (m.in. w Belgii, Francji, Niemczech, Czechach, Austrii, na Litwie). W Polsce występuje bardzo często, zwłaszcza w dolinach rzek: Odry, Wisły, Bugu i ich dopływów. Tworzy luźne kępy rozrastające się za pomocą pełzających kłączy, o wysokości 90-120 cm i średnicy 60-90 cm. Liście ciemnozielone, wąskie, podłużnie lancetowate, o długości 5-15 cm i szerokości 0,6-1,4 cm. Od połowy lata do jesieni tworzy kwiatostany, wiechy złożone z koszyczków kwiatostanowych o średnicy około 3 cm. Kwiaty języczkowate mogą być fioletowe, niebieskawe, rzadziej białe lub różowe, kwiaty rurkowate żółte. Pojawiają się od września do listopada. Są atrakcyjne dla motyli i innych owadów. Roślina o przeciętnych wymaganiach. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i w przepuszczalnej, stale umiarkowanie wilgotnej glebie. Gatunek przydatny do ogród naturalistycznych, wiejskich oraz wabiących owady, niemniej należy pamiętać o jego inwazyjności. Obszary, na których nie należy uprawiać tego gatunku: w pobliżu cieków i zbiorników wodnych oraz wilgotnych łąk, w otwartym krajobrazie, na obszarach chronionych i w ich otulinie. Zaleca się rezygnację z uprawy lub wprowadzenie poniższych sposobów zminimalizowania ryzyka rozprzestrzeniania się rośliny poza miejsce uprawy: regularne koszenie lub wykopywanie młodych roślin z obszarów sąsiadujących z miejscem uprawy, najlepiej przed okresem owocowania, usunięcie rośliny po zakończeniu uprawy.
| zasięg geograficzny | północno-wschodnie regiony USA, południowo-wschodnia Kanada |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku roślina ekspansywna |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 1 m do 2 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | kwiatostan |
| barwa kwiatów | białe fioletowe niebieskie różowe |
| pora kwitnienia | wrzesień październik listopad |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa |
| walory | ozdobne z kwiatów roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | ogrody przydomowe parki zieleń publiczna kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty |
| strefa | 3 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |