Campsis ×tagliabuana DANCING FLAMES 'Huidan' ^PBR

Pnącze o średniej sile wzrostu, dekoracyjne ze względu na początkowo pomarańczowe, później szkarłatnoczerwone, trąbkowate kwiaty. Należy do grupy odmian uzyskanych w wyniku krzyżowania pochodzącego z Azji milinu wielkokwiatowego z występującym w Ameryce Północnej milinem amerykańskim. Dorasta do około 4 m wysokości. Wspina się po ścianach i podporach za pomocą korzeni czepnych oraz wijących się pędów, początkowo zielonych, później jasnobrązowych. Liście ma sezonowe, ciemnozielone, naprzeciwległe, pierzastozłożone z 7-11 błyszczących listków o długości do 6 cm. Kwiaty trąbkowate, duże, o długości do 9 cm, zebrane po kilkanaście do kilkudziesięciu w wydłużone groniaste kwiatostany na końcach jednorocznych pędów. Pojedyncze kwiaty są na szczycie bardziej rozchylone niż kwiaty milinu amerykańskiego. Pojawiają się licznie od końca czerwca do września. Początkowo ukazują się jako pomarańczowoczerwone, aby pod dwóch dniach zmienić barwę na jaskrawoczerwoną. Z tego powodu w kwiatostanie zazwyczaj widoczne są kwiaty w dwóch kolorach. Po przekwitnięciu rośliny tworzą owoce, długie, zwisające torebki, które po dojrzeniu pękają, uwalniając liczne, nasiona z aparatami lotnymi. Wymaga gleb żyznych, świeżych, przepuszczalnych oraz stanowisk nasłonecznionych i osłoniętych. Odmiana nie jest do końca odporna na mróz. Młode rośliny i ich podstawy warto osłaniać na zimę. Dla utrzymania obfitego kwitnienia rośliny należy mocno przycinać wiosną, pozostawiając po 2-3 pary pąków na tegorocznych przyrostach. Latem można wycinać pędy zbyt długie lub rosnące w niepożądanym kierunku. Pnącze może dawać odrosty korzeniowe, które należy usuwać. Młode pędy wyrastające wiosną można początkowo podwiązywać do podpór. Odmiana polecana do sadzenia przy ścianach i podporach w ogrodach przydomowych oraz na terenach zieleni. Przydatna do produkcji w pojemnikach. W szkółce kwitną już zazwyczaj jednoroczne rośliny na pojedynczych, słabo rozgałęzionych pędach.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	odkrywca, hodowca (selekcjoner): Marinus Huisman Holandia; wprowadzenie do handlu: Huisman Boomkwekerij B.V. Holandia
grupa roślin	pnącza
grupa użytkowa	pnącza
forma	pnącze
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	pnącze
docelowa wysokość	od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze kwiatostan
barwa kwiatów	czerwone pomarańczowe
pora kwitnienia	czerwiec lipiec sierpień wrzesień
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z kwiatów
zastosowanie	ogrody przydomowe zieleń publiczna pnącze na ogrodzenia pnącze na pergole, kraty pnącze na ściany ogrody osiedlowe
strefa	6

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich