Dryopteris filix-mas 'Crispa'

nerecznica samcza 'Crispa'

synonim łaciński: Dryopteris filix-mas 'Crispatissima'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko cieniste

wilgotność: podłoże wilgotne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Niższa i bardziej zwarta odmiana krajowej paproci, dekoracyjna ze względu na lekko poskręcane, jasnozielone listki. Tworzy krótkie kłącza mocno pokryte brązowymi łuskami, z których wiosną wyrastają jasnozielone, dość wąskie liście zebrane w lejkowate rozety. Liście są pojedynczo pierzastozłożone, z poskręcanymi i karbowanymi listkami. Blaszka liściowa dorasta zaledwie do około 40 cm długości. Liście nie są zróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Zarodniki tworzą się w osłoniętych zawijką zarodniach, powstających na spodniej stronie liści. Drobne jak pył zarodniki są roznoszone przez wiatr. Kiełkują i tworzą rośliny będące drugim pokoleniem, gametofitem, ale zwykle o bardzo niewielkich rozmiarach, które u nerecznicy osiągają zaledwie wielkość paznokcia. Na gametoficie tworzą się komórki płciowe, które po połączeniu (niezbędna do tego jest woda w postaci kropel rosy albo deszczu) rozwijają się w nowy sporofit. Podobnie jak gatunek, także ta odmiana preferuje miejsca cieniste i wilgotne, doskonale czuje się na stanowiskach, do których nie docierają bezpośrednio promienie słoneczne. Należy ją sadzić na glebach wilgotnych, bogatych w materię organiczną, najlepiej o odczynie lekko kwaśnym. Jest odporna na mróz, zdrowa, nie ma szkodników ani nie choruje. Odmiana przydatna do ogrodów leśnych, nasadzeń naturalistycznych, a ze względu na niewielkie rozmiary, także na cieniste rabaty i do sadzenia w pojemnikach ustawianych na zacienionych balkonach i tarasach. Doskonale sprawdzi się od północnej strony budynków, w cieniu drzew i wysokich krzewów, nad brzegami strumieni i oczek wodnych. Wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji, wymaga obcięcia pozostałości zeszłorocznych liści.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa paprocie
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście półzimozielone
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko cieniste
wilgotność podłoże wilgotne
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby próchniczna
przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
ciekawy pokrój
zastosowanie rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
ogrody orientalne
ogrody skalne
soliter (pojedynczo)
w grupach
pojemniki, balkony, tarasy
ogrody osiedlowe
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

12111
rośliny
9554
opisów

Ostatni wpis:

2017-03-16
Rhododendron 'Simona'
19327
zdjęć
9586
roślin w produkcji
843
osób online