Dryopteris sieboldii
nerecznica Siebolda
Pochodząca z terenów górskich Chin i Japonii paproć dekoracyjna ze względu na nietypowe liście złożone, opatrzone zaledwie kilkoma długimi i szerokimi listkami. Tworzy niewielkie, rzadko ulistnione kępy o wysokości do 50 cm, przy podobnej średnicy. Rozrasta się powoli za pomocą krótkich, płożących kłączy. Liście pojedynczo pierzastozłożone, zazwyczaj tylko z 5-9 palczastymi listkami, które są szerokie, skórzaste, jasnozielone do szaroniebieskich. Liście zimozielone, niezróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Ciekawa, ale bardzo powoli rosnąca paproć na stanowiska półcieniste, osłonięte od wiatru, który zimą może wysuszać jej liście. Nie jest do końca odporna na mróz, na zimę dobrze jest okryć ją stroiszem. Najlepiej rośnie na glebach stale umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych i zasobnych w substancje organiczne. Nie znosi przesuszenia podłoża. Przydatna do sadzenia w ogrodach leśnych, naturalistycznych, skalnych, na ocienionych rabatach, a także wokół zbiorników wodnych. Wiosną dość późno wznawia wegetację.
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
