Populus alba
topola biała
Potężne drzewo osiągające nawet do 40 m wysokości. Tworzy szerokie, zaokrąglone korony. Kora jasnoszara do kremowobiałej, u podstawy pnia ciemnieje i staje się głęboko, romboidalnie spękana. Liście zróżnicowane, na długopędach 3-5-klapowe duże, z wierzchu ciemnozielone i białe po spodniej stronie. Na krótkopędach są mniejsze z falistowrębnymi brzegami. Kwitnie w marcu, kwietniu przed rozwojem liści. Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kotkowate kwiatostany, męskie – grube i czerwone, żeńskie – cienkie i żółtozielone. Owocem jest torebka z białymi, puchatymi nasionami, dojrzewającymi już w maju i mocno zaśmiecającymi okolicę. Mogą kiełkować już w tym samym roku. Gatunek o niewielkich wymaganiach. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych w przeciętnej, nawet ubogiej glebie. Drzewo odporne na warunki miejskie, susze i zanieczyszczone powietrze. Ładne drzewo do sadzenia w parkach i na trudnych terenach, np. po rekultywacji. Nieprzydatne jako alejowe lub przyuliczne. Warto wybierać klony męskie, które nie zaśmiecają okolicy nasionami i nie dają samosiewu.
| zasięg geograficzny | Europa, zachodnia część Azji, Afryka Północna |
| grupa roślin | liściaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
