Celastrus orbiculatus 'Diana'

dławisz okrągłolistny 'Diana'

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 10 m do 15 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Silne pnącze o ozdobnych owocach. Roślina dwupienna - odmiana żeńska, obficie owocująca. Osiąga 12 m wys. (1-4 m rocznie). Liście okrągławe, zielone, jesienią przebarwiające się na żółto. Owoce żółto czerwone; X-XII. Roślina tolerancyjna co do gleby. Polecana do okrywania wysokich ogrodzeń, brzydkich budowli i różnych podpór.

autorzy opisu tekstowego: Szczepan Marczyński CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy Sp. z o.o. Spółka komandytowa

grupa roślin pnącza
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 10 m do 15 m
owoce pomarańczowe
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne owoce
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

Poznaj również

zdjecie rosliny: lebiodka gładka \'Herrenhausen\'

Origanum laevigatum 'Herrenhausen'

lebiodka gładka 'Herrenhausen'

Kępiasta bylina o drewniejących podstawach łodyg. W okolicach o łagodniejszym klimacie podkrzew. W porównaniu z krajową lebiodką pospolitą niezbyt aromatyczna. Pędy wzniesione, słabo rozgałęzione, czasami nieco wylegające. Z łatwością zakorzenia się w miejscach styku pędów z podłożem. Wyrasta do wysokości 60 cm. Pędy niekwitnące są krótsze od pędów kwiatostanowych. Liście trójkątnie jajowate, owłosione tylko na nerwie głównym, długości 8-12 mm, szarozielone, wiosną czerwono nabiegłe. W okresie późniejszym zielenieją. Na zdrewniałych nasadach pędów liście utrzymują się nawet zimą, a więc jest to roślina częściowo zimozielona. Podczas zimy zielone liście brunatnieją i czerwienieją. Kwiaty liczne, w dość luźnych, wydłużonych wiechach. Kielichy kwiatów purpurowe, korony różowopurpurowe, długości 7-14 mm. Rurka wiele dłuższa od kielicha. Kwitnie późno, w sierpniu i wrześniu. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym i osłoniętym, na glebie mineralnej, przepuszczalnej i mniej lub bardziej zasadowej. Odmiana odporna na choroby i szkodniki. Uważana za odporną na mróz, ale z pewnością mniej wytrzymała od odmian lebiodki pospolitej. Może znaleźć miejsce na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych jako składnik suchej łąki kwietnej, a także w ogródkach ziołowych, bardziej dla dekoracji niż dla słabego aromatu. Zazwyczaj sadzi się ją w małych grupach, po kilka roślin razem, nie przekraczając liczby 7 na 1 m2.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: floks \'Fujiyama\'

Phlox 'Fujiyama'

floks 'Fujiyama'

Bylina o wzniesionym, zwartym pokroju i dekoracyjnych, śnieżnobiałych oraz pachnących kwiatach zebranych na szczytach pędów w mocno rozgałęzione, gęste baldachogrona. Odmiana wyhodowana w USA w 1978 roku, rozpowszechniona i dosyć popularna w ogrodach przydomowych, czasami oferowana pod nazwą synonimiczną ‘Mount Fuji’. Rośliny tworzą okazałe kępy dorastające do 90 cm wysokości. Pędy są proste, pokryte jasnozielonymi, jajowatolancetowatymi liśćmi. Blaszki liściowe są całobrzegie i ostro zakończone. Kwiaty mają 2 do 3 cm średnicy, składają się z pięciu czystobiałych płatków korony tworzących u podstawy długą rurkę, na szczycie równomiernie rozpostartych, łopatkowatych i lekko na siebie zachodzących. Rośliny kwitną od lipca do początku września, kwiaty przyjemnie pachną, najintensywniej wieczorem. Jest to bylina mało wymagająca. Dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, najlepiej piaszczysto-gliniastych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych. Może rosnąć w jednym miejscu przez wiele lat. Usuwanie przekwitłych kwiatostanów stymuluje rośliny do ponownego kwitnienia. Wiosną zaschnięte pędy należy przycinać nisko przy ziemi. Bylina całkowicie odporna na mróz. Może być porażana przez mączniaka prawdziwego. Kwiaty nadają się do cięcia i są trwałe. Rośliny można wykorzystywać do tworzenia barwnych szpalerów wzdłuż ścieżek w ogrodach prywatnych oraz zieleni miejskiej. Najładniej prezentują się sadzone w grupach od kilku do kilkunastu sztuk wraz z innymi bylinami.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
119
osób online