Celastrus scandens
dławisz amerykański
pokrój: pnącze
docelowa wysokość: od 5 m do 10 m
nasłonecznienie: stanowisko cieniste
nasłonecznienie: stanowisko półcieniste
wilgotność: podłoże suche
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
wilgotność: roślina tolerancyjna
zastosowanie: zieleń publiczna
Silne pnącze dorastające w naszych warunkach do wysokości około 7 m. Owija się prawoskrętnie pędami wokół podpór. Liście ma sezonowe, jasnozielone do zielonych, wyraźnie ząbkowane, z wydłużonym wierzchołkiem. Dorastają do długości około 10 cm. Jesienią zmieniają kolor na żółty. Niepozorne zielonkawożółte kwiaty pojawiają się na końcach pędów w szczytowych wiechach o długości 5-10 cm, zwykle w maju i czerwcu. Zazwyczaj są to rośliny dwupienne, chociaż zdarzają się okazy tworzące równocześnie prawidłowo wykształcone kwiaty męskie i żeńskie. Lepiej jednak rozmnażać je wegetatywnie z oznaczeniem płci, przeznaczając jeden okaz męski na 6-9 żeńskich. Wtedy intensywniej wytwarzają owoce, które są bardzo dekoracyjne, Są to żółtopomarańczowe torebki wielkości grochu rozpadające się na 3 części i ukazujące nasiona w czerwonych osnówkach. Owoce stanowią ozdobę roślin od września, października do grudnia, a czasem jeszcze w zimie, długo po opadnięciu iści. Są niejadalne dla ludzi, ale chętnie zjadane przez ptaki, które rozsiewają rośliny. Gatunek w naturze występuje w lasach, ale najlepiej rośnie i owocuje na stanowiskach słonecznych do półcienistych. Nie ma dużych wymagań glebowych, dobrze znosi suszę i jest odporny na mróz. Rośliny przydatne do szybkiego okrywania płotów, pergoli, słupów oraz mało atrakcyjnych budowli w ogrodzie. Lepiej nie sadzić ich w pobliżu drzew i krzewów, które mogą zdusić szybko owijającymi się pędami. Roślina przydatna do ogrodów naturalistycznych, wiejskich oraz na tereny zieleni miejskiej, gdzie dobrze znosi susze i zasolenie. Nie wymaga przycinania poza usuwaniem wczesną wiosną martwych lub niepożądanych pędów. Owocujące pędy można wykorzystywać do dekoracji.
| zasięg geograficzny | Ameryka Północna |
| grupa roślin | pnącza |
| grupa użytkowa | pnącza |
| forma | pnącze |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | pnącze |
| docelowa wysokość | od 5 m do 10 m |
| barwa liści (igieł) | jasnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | kwiatostan pojedyncze |
| barwa kwiatów | zielone żółte |
| pora kwitnienia | czerwiec maj |
| owoce | żółte pomarańczowe kuliste |
| pora owocowania | październik wrzesień listopad grudzień |
| nasłonecznienie | stanowisko cieniste stanowisko półcieniste |
| wilgotność | podłoże suche podłoże umiarkowanie wilgotne roślina tolerancyjna |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna |
| walory | ładne jesienne zabarwienie odporność na zanieczyszczenia ozdobne owoce |
| zastosowanie | parki zieleń publiczna kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) pnącze na ogrodzenia pnącze na pergole, kraty ogrody osiedlowe |
| strefa | 3 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |