Celastrus scandens

dławisz amerykański

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

nasłonecznienie: stanowisko cieniste

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Silne pnącze dorastające w naszych warunkach do wysokości około 7 m. Owija się prawoskrętnie pędami wokół podpór. Liście ma sezonowe, jasnozielone do zielonych, wyraźnie ząbkowane, z wydłużonym wierzchołkiem. Dorastają do długości około 10 cm. Jesienią zmieniają kolor na żółty. Niepozorne zielonkawożółte kwiaty pojawiają się na końcach pędów w szczytowych wiechach o długości 5-10 cm, zwykle w maju i czerwcu. Zazwyczaj są to rośliny dwupienne, chociaż zdarzają się okazy tworzące równocześnie prawidłowo wykształcone kwiaty męskie i żeńskie. Lepiej jednak rozmnażać je wegetatywnie z oznaczeniem płci, przeznaczając jeden okaz męski na 6-9 żeńskich. Wtedy intensywniej wytwarzają owoce, które są bardzo dekoracyjne, Są to żółtopomarańczowe torebki wielkości grochu rozpadające się na 3 części i ukazujące nasiona w czerwonych osnówkach. Owoce stanowią ozdobę roślin od września, października do grudnia, a czasem jeszcze w zimie, długo po opadnięciu iści. Są niejadalne dla ludzi, ale chętnie zjadane przez ptaki, które rozsiewają rośliny. Gatunek w naturze występuje w lasach, ale najlepiej rośnie i owocuje na stanowiskach słonecznych do półcienistych. Nie ma dużych wymagań glebowych, dobrze znosi suszę i jest odporny na mróz. Rośliny przydatne do szybkiego okrywania płotów, pergoli, słupów oraz mało atrakcyjnych budowli w ogrodzie. Lepiej nie sadzić ich w pobliżu drzew i krzewów, które mogą zdusić szybko owijającymi się pędami. Roślina przydatna do ogrodów naturalistycznych, wiejskich oraz na tereny zieleni miejskiej, gdzie dobrze znosi susze i zasolenie. Nie wymaga przycinania poza usuwaniem wczesną wiosną martwych lub niepożądanych pędów. Owocujące pędy można wykorzystywać do dekoracji.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny Ameryka Północna
grupa roślin pnącza
grupa użytkowa pnącza
forma pnącze
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
pojedyncze
barwa kwiatów zielone
żółte
pora kwitnienia czerwiec
maj
owoce żółte
pomarańczowe
kuliste
pora owocowania październik
wrzesień
listopad
grudzień
nasłonecznienie stanowisko cieniste
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne owoce
zastosowanie parki
zieleń publiczna
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
pnącze na ogrodzenia
pnącze na pergole, kraty
ogrody osiedlowe
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

12111
rośliny
9554
opisów

Ostatni wpis:

2025-03-24
Thuja occidentalis 'Yellow Ribbon'
19327
zdjęć
9586
roślin w produkcji
633
osób online