Chaenomeles ×superba 'Hollandia'

pigwowiec pośredni 'Holandia'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Niski, rozłożysty krzew o mocnych, pokładających się na ziemi pędach. Dorasta do 1,0 m wys. i znacznie większej szer. Pędy pokryte cierniami. Liście ciemnozielone, błyszczące, eliptyczne z ostrym końcem, nieznacznie ząbkowane, z dużymi przylistkami, ustawione naprzemiennie. Kwiaty jaskrawoczerwone z żółtymi pręcikami, pojedyncze, bardzo obfite, rosnące po kilka razem, IV-V. Owoce kuliste, zielone, później żółte, bardzo twarde, nadają się na przetwory. Roślina niewymagająca. stosunkowo wrażliwa na niskie temperatury, jednak dobrze znosząca okresy suszy. Toleruje wiele typów gleby, od kwaśnej do obojętnej, ale preferuje wilgotne. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchniczych, przewiewnych i ciepłych. Wymaga stanowiska słonecznego. Do sadzenia pojedynczo i w grupach oraz w ogrodach skalnych.

autorzy opisu tekstowego: Maciej Milczyński Szkółka Krzewów Ozdobnych Maciej i Mateusz MILCZYŃSKI

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
barwa kwiatów czerwone
pora kwitnienia kwiecień
maj
wrzesień
owoce żółte
ozdobne i jadalne
kuliste
pora owocowania wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory jadalne owoce
ozdobne owoce
ozdobne z kwiatów
roślina kolczasta lub ciernista
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
ogrody skalne
rabaty
owoce na przetwory
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Maciej Milczyński Szkółka Krzewów Ozdobnych Maciej i Mateusz MILCZYŃSKI

Poznaj również

zdjecie rosliny: bergenia \'Eden\'s Dark Margin\'

Bergenia 'Eden's Dark Margin'

bergenia 'Eden's Dark Margin'

Jedna z odmian o najintensywniejszej, czerwonej barwie jesienią i zimą. Liście skórzaste, błyszczące, dość duże, gładkie, okrągławe w zarysie, z zaokrągloną nasadą, osadzone na długich, sztywnych ogonkach, wyrastające z grubych, płożących się po ziemi kłączy. Wiosną i latem liście są intensywnie zielone, z charakterystyczną, czerwonobordową obwódką na brzegu blaszek liściowych (stąd nazwa odmiany). Jesienią i zimą, gdy nadchodzą chłody, przybierają stopniowo piękną, bordowopurpurową, a później rubinowobrązową barwę. Na intensywność barwy wpływają warunki uprawy. Kolor jest intensywniejszy, gdy rośliny rosną w słońcu i w niesprzyjających warunkach. Okazałe, łopatkowate liście tworzą zwartą, przyziemną rozetę, wysokości ok. 25 cm i średnicy 30-40 cm. Z kępy, w kwietniu i maju, wyrastają długie, bezlistne pędy kwiatostanowe, długości 35-40 cm. Sztywne, mięsiste pędy mają czerwonawy odcień i zakończone są licznymi dzwoneczkowatymi (kielichowatymi) kwiatami, złożonymi z 5 lilaróżowych płatków korony, otoczonych wiśniowoczerwonymi działkami kielicha. Wnętrze kwiatu wypełnia 10 pręcików okalających 3 złączone dołem słupki. Kwiaty w odcieniach różu, zebrane w gęste baldachowate, lekko przewisające kwiatostany, pięknie prezentują się na tle błyszczących, ciemnozielonych liści. Odmiana wytrzymała na mrozy, odporna na niesprzyjające warunki uprawy - susze, zasolenie i zanieczyszczenie powietrza, intensywne zacienienie. Optymalne warunki wzrostu zapewnią jej stanowiska półcieniste, o świetle rozproszonym, o glebie żyznej, średnio zwięzłej, wilgotnej, dobrze zdrenowanej, bogatej w materię organiczną. Roślina tolerancyjna w stosunku do kwasowości podłoża. Dobrze rośnie na glebach o pH od 5.5 do 8. Nie lubi stanowisk podmokłych i przenawożenia. W czasie letnich upałów wymaga podlewania. W głębokim cieniu rośliny są wyższe, luźniejsze i mają jaśniejsze liście; w słońcu obficiej kwitną, są bardziej zwarte i ładniej wybarwione. Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiaty i rozsypać nawozy wokół roślin. Ściółkowanie korą pozytywnie wpływa na utrzymanie wilgoci w glebie i zimowanie. Starsze egzemplarze rosnące w silnym zagęszczeniu, w celu przywrócenia wigoru, rozmnaża się przez podział wczesną wiosną lub jesienią. W miarę potrzeby wiosną usuwa się zaschnięte liście. Odmiana efektownie wygląda posadzona w grupach, w brzegowych częściach rabat, w otoczeniu zbiorników wodnych, wzdłuż ogrodowych ścieżek i alejek spacerowych. Może być sadzona w półcienistych miejscach pod drzewami i krzewami, w sąsiedztwie budynków, altan i pergoli, a także w ogrodach skalnych, na murkach kwiatowych i skarpach. Tworzy efektowne zestawienia z kwitnącymi w tym samym czasie roślinami cebulowymi. Doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Gęstość sadzenia: 7-11 roślin na m2. Efektownie prezentuje się w pojemnikach. Liście można wykorzystywać w aranżacjach bukietowych.

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9032
roślin w produkcji
104
osób online