Chamaecyparis nootkatensis 'Aurea'

cyprysik nutkajski 'Aurea'

Synonim łaciński.: Callitropsis nootkatensis 'Aurea'

pokrój: przewisający (płaczący, zwisły)

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 10 m do 15 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Stara odmiana prawdopodobnie niemieckiego pochodzenia będąca w uprawie już około 1891r. Tworzy ona dosyć rzadko ugałęzione drzewa o stożkowym pokroju i średnio szybkim wzroście, osiągając po 10 latach uprawy ok. 2.5 m wys. i 1.5 m szerokości. Stare drzewa w dobrych warunkach mogą dorastać nawet do ponad 15 m wysokości. Pędy boczne odstające od pnia a pędy II i III rzędu oraz wierzchołek - zwisają. Ulistnienie jest łuskowate i w mniejszej części igiełkowate, w młodości jasnożółte, potem żółto – zielone. Rośliny mają przeciętne wymagania glebowe i wilgotnościowe i dosyć dobrze znoszą okresową suszę. Stanowisko do ich uprawy powinno być słoneczne. Odmiana ‘Aurea’ polecana jest do nasadzeń pojedynczych w wyeksponowanych miejscach i dużych kompozycji ogrodowych jako ich dominujący element a także do nasadzeń szpalerowych. Rośliny mają dobrą mrozoodporność i mogą z powodzeniem rosnąć na terenie całego kraju. Niektórzy dendrolodzy uważają, że jest to odmiana tożsama z prawie już zapomnianą odmianą ‘Lutea’.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie pierwsza publikacja: Beissner 1891
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój przewisający (płaczący, zwisły)
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 10 m do 15 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
szpaler
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: floks \'Atropurpurea\'

Phlox 'Atropurpurea'

floks 'Atropurpurea'

Niewymagająca, niska bylina o płożących się i bardzo gęsto ulistnionych pędach tworzących jasnozielone poduchy dorastające do kilku cm wysokości. Jej szydlaste liście przypominają igły i są nawet trochę kłujące. Blaszki liściowe są wąskie, stosunkowo sztywne, mają do 2 cm długość. Liście są zimozielone, w momencie nastania niskich temperatur jesienią przybierają zielonopurpurowe zabarwienie. Bylina ta najefektowniej wygląda wiosną. Rozpoczyna kwitnienie na przełomie kwietnia i maja, a kończy z początkiem czerwca. Kwitnienie jest niezwykle obfite, w szczytowym okresie praktycznie nie widać ani liści, ani pędów, tylko same kwiaty. Ciemnoróżowe, niemal purpurowe kwiaty zebrane są po 3-6 w baldachogrona, osiągają średnicę 1,5-2 cm. W centralnej części pojedynczego kwiatu znajduje się ciemniejsze, nieco rozmyte, purpurowe oczko. Działki kielicha i szypułki mają purpurowe zabarwienie i są owłosione. Po kwitnieniu wskazane jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Zabieg ten pobudza rośliny do rozkrzewiania się oraz poprawia ich wygląd. Płomyk najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i ciepłych, toleruje lekki cień, ale im jest on głębszy, tym roślina słabiej kwitnie. Wymaga podłoża żyznego, przepuszczalnego, umiarkowanie wilgotnego, o odczynie od lekko kwaśnego po słabo zasadowy. Odmiana jest całkowicie odporna na mróz. Ze względu na swój pokrój doskonale nadaje się do sadzenia na rabatach, w ogródkach skalnych, do obsadzania murków. Nadaje się do uprawy w pojemnikach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9005
roślin w produkcji
152
osób online