Chamaecyparis pisifera 'Tama-himuro'

cyprysik groszkowy 'Tama-himuro'

pokrój: kulisty

pokrój: półkulisty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Karłowa odmiana o dość powolnym wzroście, tworząca w młodym wieku kuliste, z czasem półkuliste lub jajowate korony. Pędy krótkie, liczne, z ulistnieniem igiełkowatym, barwy stalowoniebieskozielonej. W uprawie roślina wymaga gleb przeciętnych lub żyznych, na których rośnie nieco silniej. Jest tolerancyjna w stosunku do pH gleby. Stanowisko słoneczne. Nadaje się do sadzenia pojedynczo w ogrodach przydomowych oraz w karłowych kolekcjach roślin iglastych, na wrzosowiskach, rabatach, w ogrodach orientalnych oraz do uprawy w pojemnikach. Dobrze znosi cięcie.

autorzy opisu tekstowego: Adam Marosz; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie pierwsza publikacja: H.J. van de Laar 1990 Dendroflora 27
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kulisty
półkulisty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory roślina zimozielona
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie pojemniki, balkony, tarasy
rabaty
ogrody orientalne
ogrody wrzosowiskowe
ogrody skalne
ogrody przydomowe
strefa 6
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Adam Marosz Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: aster nowoangielski \'Herbstschnee\'

Aster novae-angliae 'Herbstschnee'

aster nowoangielski 'Herbstschnee'

Interesująca, żywotna odmiana astra nowoangielskiego tworząca krzaczaste kępy o wysokości 1-1,5 m i średnicy 0,5-0,7 m. Pędy sztywne, wyprostowane, silnie rozgałęzione na szczycie. Liście gęsto osadzone na łodygach, lancetowate lub podługowate, intensywnie zielone, szorstkie, o długości 5-12 cm. Cała roślina pokryta jest krótkimi wełnistymi włoskami. Późnym latem i jesienią, od sierpnia do października, trwa kwitnienie roślin. Wierzchołki pędów obsypane są licznymi, dużymi, o średnicy 4-5 cm koszyczkami kwiatowymi. Brzegi koszyczka tworzą wąziutkie, śnieżnobiałe kwiaty języczkowate, a ich środek żółte kwiaty rurkowate. Koszyczki osadzone są na długich, ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, silnie rozgałęzione, baldachokształtne wiechy. Rośliny posadzone w grupie wyglądają jak obsypane śniegiem. Roślina miododajna. Kwiaty zwabiają tysiące pszczół i motyli. Kwiaty nie nadają się na bukiety, gdyż zamykają się wieczorem i w czasie deszczu. Odmiana najlepiej rośnie w miejscach słonecznych lub lekko ocienionych, na glebie żyznej, próchnicznej, dostatecznie wilgotnej i przepuszczalnej, o odczynie zasadowym. Nie lubi nadmiaru wilgoci w podłożu, zwłaszcza zimą. W czasie długotrwałej suszy i upałów rośliny wymagają systematycznego podlewania. Rośliny rosnące na wietrznych stanowiskach wymagają palikowania i przywiązywania do podpór. W celu utrzymania zwartego pokroju dobrze jest wczesnym latem przyciąć pędy. Po przekwitnięciu należy wyciąć nadziemne części roślin. Jesienią, gdy rośliny obsypane są tysiącem kwiatów, ciężkie pędy kwiatostanowe mają skłonność do rozchylania się na boki. Rośliny wymagają wówczas podpierania. Odmiana odporna na mróz. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Podobnie jak inne odmiany astra nowoangielskiego jest bardziej odporna na choroby i szkodniki, niż gatunki i odmiany astrów należących do innych grup. Pasuje do ogrodów nieformalnych w stylu: naturalistycznym, wiejskim i angielskim. Nadaje się do sadzenia na rabatach i w grupach bylinowych. Doskonale sprawdza się w roli tła. Można ją wykorzystywać do tworzenia pięknych, barwnych zestawień z innymi odmianami astrów, zróżnicowanych kolorystycznie i pokrojowo. Oryginalnie wygląda w połączeniu z dzielżanami, rudbekiami, rozchodnikiem okazałym, słoneczniczkiem szorstkim, floksem wiechowatym oraz ozdobnymi trawami. Nie zaleca się sadzenia tej odmiany pojedynczo, gdyż w mniej sprzyjających warunkach pędy ogałacają się dołem z liści. Korzystnie jest je osłonić gatunkami i odmianami o słabszej sile wzrostu.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11247
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9028
roślin w produkcji
126
osób online