Chamaecytisus albus
szczodrzeniec biały
Niski krzew z rodziny bobowatych występujący w naturze południowej i wschodniej Europie oraz Turcji. W Polsce spotykany jest tylko w okolicach Hrubieszowa i podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Dorasta do 20-70 cm wysokości. Ma mocno rozgałęziony i wzniesiony pokrój oraz owłosione pędy. Liście sezonowe, złożone, trójlistkowe. Listki szarozielone, podłużnie odwrotnie jajowate. Kwitnie od maja do lipca. Kwiaty skupione po 3-14 w główki, z kielichem o długości 11–13 mm i koroną o długości około 20 mm. Korona od białej przez kremową do żółtej. Kwiaty są bardzo atrakcyjne dla owadów. Owocem jest kosmato owłosiony strąk. Ten gatunek najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i ciepłych, w przepuszczalnej, piaszczystej lub kamienistej, nawet suchej glebie, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego. Ze względu na zdolność wiązania azotu przez korzenie wzbogaca podłoże. Roślina odporna na susze i mróz. Gatunek amatorski, ciekawostka botaniczna do uprawy w małych grupach w ogrodach przydomowych pod wysokimi krzewami oraz w ogrodach skalnych.
| zasięg geograficzny | Europa południowa i wschodnia (w tym Polska), Turcja |
| grupa roślin | liściaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
