Clematis 'Ascotiensis'
powojnik 'Ascotiensis'
Grupa Late Large-flowered (incl. Jackmanii & Lanuginosa)
pokrój: pnącze
docelowa wysokość: od 2 m do 3 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
nagrody: Award of Garden Merit (AGM), nagroda przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym (1993)
Średniej wielkości pnącze dekoracyjne ze względu na dość duże, niebieskie kwiaty, które pojawiają się tylko pędach tegorocznych. Dorasta do wysokości około 3 m. Pędy czepiają się podpór, owijając się wokół nich za pomocą ogonków liściowych. Liście ma jasnozielone, pierzastozłożone, ułożone na pędach naprzeciwlegle. Pojedyncze listki są owalne do lancetowatych o długości 5-10 cm. Kwiaty o średnicy 12-15 cm pojawiają się w od lipca do września na tegorocznych przyrostach. Są duże jak na powojniki późno kwitnące, ale mniejsze niż u wielu odmian wcześnie kwitnących. Każdy ma 4-6, lekko pofalowanych przy brzegach działek, niebieskich z ciemniejszym pasem pośrodku, niekiedy z lekkim odcieniem fioletowym. Ładnie kontrastują z nimi zielonkawobiałe pylniki. Pnącze najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, wilgotnych, dobrze zdrenowanych, o odczynie od obojętnego do lekko kwaśnego. Nie toleruje gleb podmokłych, zbyt ciężkich, gliniastych lub zbyt lekkich, piaszczystych. Najlepiej kwitnie na stanowiskach dobrze oświetlonych, w pełnym słońcu lub półcieniu, z ocienionymi korzeniami. Jest w pełni odporne na mróz. Wymaga mocnego cięcia wczesną wiosną na wysokości 30-50 cm od podłoża, zwykle nad 2-4 parą pąków. Odmiana przydatna do ogrodów przydomowych do sadzenia przy podporach złożonych z elementów o średnicy do 1 cm. Pięknie prezentuje się na siatkach, kratach, drabinkach, obeliskach i linkach. Bardzo dobrze rośnie na naturalnych podporach, np. krzewach liściastych i iglastych. Ze względu na kwitnienie od nasady pędów do góry, pnącze przydatne także do uprawy w dużych pojemnikach balkonowo-tarasowych. Stara angielska odmiana z XIX wieku.
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): John Standish Wielka Brytania; wprowadzenie do handlu: 1874 |
| grupa roślin | pnącza |
| grupa użytkowa | pnącza |
| forma | pnącze |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | pnącze |
| docelowa wysokość | od 2 m do 3 m |
| barwa liści (igieł) | jasnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze |
| barwa kwiatów | niebieskie |
| pora kwitnienia | lipiec sierpień wrzesień październik |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa próchniczna |
| walory | ozdobne z kwiatów |
| zastosowanie | ogrody przydomowe pojemniki, balkony, tarasy pnącze na ogrodzenia pnącze na pergole, kraty ogrody osiedlowe |
| nagrody | Award of Garden Merit (AGM), nagroda przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym (1993) |
| strefa | 4 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |