pochodzenie: polska odmiana pierwsza publikacja: 1994 Clem. Int. 1994; odkrywca, hodowca (selekcjoner): brat Stefan Franczak Polska; wprowadzenie do handlu: 1988 Polska
Pnącze czepiające się podpór za pomocą ogonków liściowych. Polska odmiana wielkokwiatowa o umiarkowanie silnym wzroście, wyhodowana przez brata Stefana Franczaka. Dorasta do 3 m wysokości. Kwiaty prawie okrągłe, o średnicy do 17 cm, złożone z 6-8 rozrośniętych działek kielicha, fioletowolila z czerwonymi pylnikami. Kwitnie bardzo wcześnie, od pierwszej połowy V – do połowy VI. Przycięte lekko po kwitnieniu, późnym latem powtórnie zakwitnie na pędach tegorocznych. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, wilgotnych, dobrze zdrenowanych, o odczynie od obojętnego do lekko kwaśnego. Nie toleruje gleb podmokłych, zbyt ciężkich, gliniastych lub zbyt lekkich, piaszczystych. Może rosnąć na każdej wystawie, od południowej do północnej, ale najlepiej kwitnie na stanowiskach dobrze oświetlonych. Wymaga delikatnego cięcia wczesną wiosną, polegającego na wycinaniu zamarłych lub uszkodzonych pędów. Pozostałe pędy można pozostawić lub przyciąć na wysokości 150 cm od ziemi. W ogrodzie wymaga podpór złożonych z elementów o średnicy do 1 cm. Może rosnąć na siatkach, kratach, drabinkach, altanach, pergolach i innych konstrukcjach ogrodowych.
polska odmiana pierwsza publikacja: 1994 Clem. Int. 1994; odkrywca, hodowca (selekcjoner): brat Stefan Franczak Polska; wprowadzenie do handlu: 1988 Polska
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
