Clematis 'Edomurasaki'

Pnącze dekoracyjne ze względu na duże, aksamitne, purpurowe kwiaty. Rośnie średnio silnie, dorastając do wysokości 2,5-3 m. Pędy czepiają się podpór, owijając się wokół nich za pomocą ogonków liściowych. Liście ma jasnozielone, pierzastozłożone, ułożone na pędach naprzeciwlegle. Pojedyncze listki są owalne do lancetowatych o długości 5-10 cm. Kwiaty pojawiają się od końca maja do czerwca na ubiegłorocznych przyrostach i ponownie od sierpnia do października na tych z bieżącego roku. Są pojedyncze, o średnicy 12-20 cm, z 6-8 szerokimi i zachodzącymi na siebie działkami. Mają ciemny, purpurowoniebieski kolor, ładnie kontrastujący z podobnej barwy pylnikami osadzonymi na białych nitkach. Pnącze najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, wilgotnych, dobrze zdrenowanych, o odczynie od obojętnego do lekko kwaśnego. Nie toleruje gleb podmokłych, zbyt ciężkich, gliniastych lub zbyt lekkich, piaszczystych. Najlepiej kwitnie na stanowiskach dobrze oświetlonych, w słońcu lub półcieniu. Roślina w pełni odporna na mróz. Wymaga delikatnego cięcia wczesną wiosną, polegającego na usunięciu zamarłych lub uszkodzonych pędów oraz skróceniu pozostałych na jednakową wysokość 100-150 cm. Po wiosennym kwitnieniu pędy można przyciąć od góry o jedną trzecią, co stymuluje obfitsze kwitnienie w drugiej połowie lata i jesienią. Odmiana przydatna do ogrodów przydomowych do sadzenia przy podporach złożonych z elementów o średnicy do 1 cm. Pięknie prezentuje się na siatkach, kratach, drabinkach, obeliskach i linkach oraz naturalnych podporach, np. krzewach liściastych i iglastych. Jej nazwa oznacza po japońsku „stare Edo”, czyli dawną stolicę Japonii, w której purpurowy kolor był historycznie zarezerwowany dla cesarzy.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	odkrywca, hodowca (selekcjoner): Seijuro Arai Japonia; wprowadzenie do handlu: 1952
grupa roślin	pnącza
grupa użytkowa	pnącza
forma	pnącze
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	pnącze
docelowa wysokość	od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł)	jasnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze
barwa kwiatów	purpurowe
pora kwitnienia	maj październik wrzesień sierpień czerwiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	próchniczna przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z kwiatów
zastosowanie	pnącze na pergole, kraty pnącze na ogrodzenia ogrody przydomowe
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich