Acer palmatum 'Atropurpureum'

klon palmowy 'Atropurpureum'

Grupa Palmatum

pokrój: nieregularny

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Niewielkie drzewo o wyprostowanym pokroju, ażurowej koronie oraz wachlarzowatych, czerwonych liściach. W sprzyjających warunkach dorasta do 5-8 m wysokości, zwykle jednak ma nie więcej niż 5 metrów. Tworzy liczne, cienkie, kaskadowo ułożone gałęzie. Liście są 5 lub 7 klapowane, mają 5-8 cm średnicy, początkowo są jasnopurpurowe, później ciemnieją, jesienią stają się szkarłatnoczerwone. Drobne, ciemnoczerwone kwiaty rozwijają się w maju, mają 6-8 mm średnicy, są zebrane w nieduże podbaldachy. Wymaga gleb żyznych, próchnicznych, stale umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych, o lekko kwaśnym pH. Na glebach zbyt ciężkich i mokrych może być porażany przez grzyby z rodzaju fytoftora, co objawia się dosyć nagłym więdnięciem i zamieraniem roślin w pełni sezonu wegetacyjnego. Odmiany o czerwonych liściach preferują stanowiska słoneczne, wówczas liście utrzymują swoją barwę, miejsca zaciszne, osłonięte od wiatru. Klon palmowy jest gatunkiem wrażliwym na silny mróz, najlepiej rośnie i zimuje na zachodzie kraju. Młode rośliny wymagają okrywania. Można je też uprawiać w pojemnikach chowanych na zimę do nieogrzewanych pomieszczeń. Drzewo doskonale zaprezentuje się w ogrodach japońskich, sadzone nad wodą oraz pośród niewysokich drzew i krzewów iglastych.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój nieregularny
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) czerwone i purpurowe
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów czerwone
pora kwitnienia maj
owoce skrzydlaki
pora owocowania sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby próchniczna
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody orientalne
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
soliter (pojedynczo)
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża BONICA 82 \'Meidomonac\'

Rosa BONICA 82 'Meidomonac'

róża BONICA 82 'Meidomonac'

Obficie kwitnąca odmiana o różowych kwiatach, wyhodowana we Francji w wyniku krzyżowania najprawdopodobniej mieszańca Rosa sempervirens x Rosa ‘Mille Marthe Carron’ z Rosa ‘Picasso’. Pomimo, że jest uprawiana już od niemal 40 lat nadal jest uznawana za jedną z najlepszych, obficie kwitnących odmian róż współczesnych. Krzew dorasta do 60-80 cm wysokości, tworzy sztywne i grube pędy wyraźnie rozchylające się na boki, pokryte ostrymi kolcami. Liście są drobne, ciemnozielone, lekko błyszczące. Jasnoróżowe kwiaty mają do 7 cm średnicy, są półpełne i pełne, wyglądem przypominają filiżanki. Kwiaty są zebrane w szczytowych dużych kwiatostanach liczących do 30 kwiatów, wydzielają lekki, przyjemny zapach, nadają się do cięcia i wstawiania do wazonów lub tworzenia bukietów. Krzewy zaczynają kwitnienie w połowie czerwca, powtarzając je do jesieni. Po pierwszym, najobfitszym kwitnieniu warto obciąć przekwitłe kwiatostany, co przyspieszy tworzenie się nowych pąków kwiatowych. Później można je zostawić, bo roślina zawiązuje kuliste, ozdobne, pomarańczowe owoce, bardzo ładnie prezentujące się jesienią. Roślina preferuje gleby żyzne, gliniaste, umiarkowanie wilgotne, o pH zbliżonym do obojętnego. Stanowisko do uprawy powinno być słoneczne. Odmiana odporna na mróz, wiosną wymaga silnego cięcia 15-20 cm nad ziemią. Odporność na choroby średnia. Doskonale nadaje się do tworzenia grup jednorodnych oraz niskich, swobodnych żywopłotów okalających kwietniki bądź wiodących wzdłuż chodników lub ścieżek. Roślina może być oferowana także w formie piennej. Tego typu drzewko świetnie nadaje się na prezent okolicznościowy dla osób mających ogród lub nie, bo możną ją uprawiać w donicy na słonecznym balkonie.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: rozmaryn lekarski

Rosmarinus officinalis

rozmaryn lekarski

Aromatyczny, niski krzew, który w swoim naturalnym środowisku dorasta do 1,5 m wysokości. W Polsce rozmaryn uprawiany jest prawie wyłącznie jako roślina doniczkowa. Gałązki wzniesione lub pokładające się, dorastające do ok. 50 cm wysokości. Liście skórzaste, równowąskie, ciemnozielone, na wierzchu gładkie, od spodu pokryte białymi lub szarymi włoskami, zawierają olejki lotne, dzięki którym rośliny wydzielają bardzo silny, przypominający kamforę zapach. Drobne kwiaty, białawe lub niebieskie, zebrane są w krótkie, gęste grona osadzone w kątach liści. Rozmaryn na naturalnych stanowiskach kwitnie w miesiącach III-VI, czasami zdarza się, że powtarza kwitnienie jesienią. Najlepszym miejscem do jego uprawy są stanowiska słoneczne i osłonięte zimą od wiatru, o glebach umiarkowanie żyznych, przepuszczalnych. Rozmaryn jest bardzo wytrzymały na suszę i tolerancyjny w stosunku do odczynu podłoża. Dodatek wapnia sprawia, że rośliny mocniej pachną. W naszych warunkach klimatycznych rzadko zimuje w gruncie. Całoroczna uprawa rozmarynu możliwa jest w doniczkach przenoszonych na zimę do jasnych, chłodnych pomieszczeń. Liście rozmarynu ze względu na charakterystyczny, ostry smak powszechnie używane są jako przyprawa kuchenna. Posiada właściwości lecznicze. Wykorzystywany jest w przemyśle kosmetycznym. Rozmaryn lekarski nadaje się do ogrodów ziołowych. Chętnie jest uprawiany w pojemnikach ustawianych na słonecznych tarasach lub balkonach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
75
osób online