Cornus alba 'Kesselringii'

dereń biały 'Kesselringii'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże wilgotne

wilgotność: podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Krzew średniej wielkości, o rozłożystym pokroju. Dorasta do 2 m wysokości przy podobnej szerokości. Jest trochę mniejszy od gatunku i pozostałych odmian derenia białego. Ozdobą tego krzewu w stanie bezlistnym są czerwonobrązowe, czasami ciemnobrązowe pędy, dekoracyjne zimą na tle śniegu. Liście lekko poskręcane, o nietypowej barwie, oscylującej między ciemnozieloną, a brązowozieloną. Kwiaty zebrane w baldachy o kremowobiałej barwie, dobrze widoczne na tle ciemnych liści, w VI. Dobrze rośnie na każdej przeciętnej glebie ogrodowej, oprócz skrajnie słabych i piaszczystych. Najlepsze są stanowiska wilgotne, a nawet podmokłe. Wymaga słońca dla pełnego wybarwienia liści, ale dobrze rośnie, również w miejscach półcienistych. Całkowicie mrozoodporny, może być sadzony w całym kraju. Zastosowanie na formowane i naturalne żywopłoty (gęstość sadzenia co 0,5 m). Dobrze wygląda w zestawieniach kontrastowych z dereniami o żółtych pędach np. 'Bud's Yellow', 'Flaviramea', 'White Gold'. Może być wykorzystany w parkach, zieleni miejskiej i większych ogrodach. Wiosną, co 2 – 3 lata, wskazane jest wykonanie cięcia odmładzającego, dla uzyskania gęstego pokroju.

autorzy opisu tekstowego: Andrzej Kujawa Szkółka „Bąblin” Andrzej KUJAWA

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów kremowe
białe
pora kwitnienia czerwiec
owoce białe
kuliste
pora owocowania wrzesień
październik
listopad
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże wilgotne
podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ozdobne pędy
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
żywopłot
ogrody orientalne
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Andrzej Kujawa Szkółka „Bąblin” Andrzej KUJAWA

Poznaj również

zdjecie rosliny: bergenia \'Eden\'s Dark Margin\'

Bergenia 'Eden's Dark Margin'

bergenia 'Eden's Dark Margin'

Jedna z odmian o najintensywniejszej, czerwonej barwie jesienią i zimą. Liście skórzaste, błyszczące, dość duże, gładkie, okrągławe w zarysie, z zaokrągloną nasadą, osadzone na długich, sztywnych ogonkach, wyrastające z grubych, płożących się po ziemi kłączy. Wiosną i latem liście są intensywnie zielone, z charakterystyczną, czerwonobordową obwódką na brzegu blaszek liściowych (stąd nazwa odmiany). Jesienią i zimą, gdy nadchodzą chłody, przybierają stopniowo piękną, bordowopurpurową, a później rubinowobrązową barwę. Na intensywność barwy wpływają warunki uprawy. Kolor jest intensywniejszy, gdy rośliny rosną w słońcu i w niesprzyjających warunkach. Okazałe, łopatkowate liście tworzą zwartą, przyziemną rozetę, wysokości ok. 25 cm i średnicy 30-40 cm. Z kępy, w kwietniu i maju, wyrastają długie, bezlistne pędy kwiatostanowe, długości 35-40 cm. Sztywne, mięsiste pędy mają czerwonawy odcień i zakończone są licznymi dzwoneczkowatymi (kielichowatymi) kwiatami, złożonymi z 5 lilaróżowych płatków korony, otoczonych wiśniowoczerwonymi działkami kielicha. Wnętrze kwiatu wypełnia 10 pręcików okalających 3 złączone dołem słupki. Kwiaty w odcieniach różu, zebrane w gęste baldachowate, lekko przewisające kwiatostany, pięknie prezentują się na tle błyszczących, ciemnozielonych liści. Odmiana wytrzymała na mrozy, odporna na niesprzyjające warunki uprawy - susze, zasolenie i zanieczyszczenie powietrza, intensywne zacienienie. Optymalne warunki wzrostu zapewnią jej stanowiska półcieniste, o świetle rozproszonym, o glebie żyznej, średnio zwięzłej, wilgotnej, dobrze zdrenowanej, bogatej w materię organiczną. Roślina tolerancyjna w stosunku do kwasowości podłoża. Dobrze rośnie na glebach o pH od 5.5 do 8. Nie lubi stanowisk podmokłych i przenawożenia. W czasie letnich upałów wymaga podlewania. W głębokim cieniu rośliny są wyższe, luźniejsze i mają jaśniejsze liście; w słońcu obficiej kwitną, są bardziej zwarte i ładniej wybarwione. Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiaty i rozsypać nawozy wokół roślin. Ściółkowanie korą pozytywnie wpływa na utrzymanie wilgoci w glebie i zimowanie. Starsze egzemplarze rosnące w silnym zagęszczeniu, w celu przywrócenia wigoru, rozmnaża się przez podział wczesną wiosną lub jesienią. W miarę potrzeby wiosną usuwa się zaschnięte liście. Odmiana efektownie wygląda posadzona w grupach, w brzegowych częściach rabat, w otoczeniu zbiorników wodnych, wzdłuż ogrodowych ścieżek i alejek spacerowych. Może być sadzona w półcienistych miejscach pod drzewami i krzewami, w sąsiedztwie budynków, altan i pergoli, a także w ogrodach skalnych, na murkach kwiatowych i skarpach. Tworzy efektowne zestawienia z kwitnącymi w tym samym czasie roślinami cebulowymi. Doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Gęstość sadzenia: 7-11 roślin na m2. Efektownie prezentuje się w pojemnikach. Liście można wykorzystywać w aranżacjach bukietowych.

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
581
osób online