Corylus colurna

leszczyna turecka

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

zastosowanie: zieleń publiczna

Powoli rosnące drzewo o regularnej stożkowatej, a w starszym wieku zaokrąglonej koronie. Osiąga do 20 m wys. i 8-12 m szer. Liście sercowate, jesienią złocistożółte. Owoce –jadalne orzechy w pęczkach po 3-8 sztuk. Stanowisko słoneczne. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, obojętnych lub zasadowych. Gatunek odporny na zanieczyszczenie powietrza. Polecany do sadzenia w miastach, szczególnie do obsadzania ulic.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska; APZ Agencja Promocji Zieleni

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste drzewa
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia marzec
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
ph podłoża odczyn zasadowy
walory ciekawy pokrój
jadalne owoce
odporność na zanieczyszczenia
zastosowanie parki
zieleń publiczna
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Mrs. John Laing\'

Rosa 'Mrs. John Laing'

róża 'Mrs. John Laing'

Nieprzerwanie od blisko 150 lat chętnie uprawiana odmiana róży z grupy remontantów, o licznych, słodko i intensywnie pachnących, szlachetnie zbudowanych kwiatach przypominających piwonie. Nazwana na cześć żony londyńskiego ogrodnika Johna Lainga. Krzew bardzo żywotny i zdrowo rosnący. Osiąga przeciętnie 1,2-1,5 m wysokości, a w dobrych warunkach nawet do 2 m. Forma krzewu jest smukła, a bardzo długie pędy często wymagają podpierania, zwłaszcza w drugiej połowie lata. Pędy jasnozielonooliwkowe, sztywne, proste, prawie bez kolców, o jasnozielonych, matowych, gęsto ułożonych, dużych liściach. Kwiaty osadzone pojedynczo lub po 3-5 sztuk na szczytach pędów. Pąki kształtne, czystoróżowe, o kształcie zbliżonym do kulistego, powoli rozwijają się w duży, o średnicy ok. 12 cm, bardzo pełny kwiat. Płatki wewnętrzne regularnie ułożone, długo skupione nie ukazują wnętrza. Kwitnienie powtarza się całe lato do późnej jesieni. Odmiana przeciętnie tolerancyjna na choroby, w wilgotne lata wskazana ochrona przed chorobami grzybowymi. Dość odporna na mróz, ale na zimę krzewy trzeba kopczykować. Krzewy najlepiej rosną na dobrze uprawionych glebach ogrodowych, w pełnym słońcu.Wiosną róże te przycina się dość silnie, do wysokości 40-60 cm, skracając wszystkie silne pędy i usuwając najsłabsze. Po kwitnieniu przekwitłe kwiaty i kwiatostany usuwa się do pierwszego liścia właściwego. Krzewy do sadzenia w parkach i ogrodach, zwłaszcza historycznych, w miejscach reprezentacyjnych, zarówno na jednolitych rabatach, jak i w otoczeniu innych gatunków – niewielkich krzewów i bylin, roślin jednorocznych. Kwiaty nadają się do wazonu i bukietów. Przeciętna rozstawa sadzenia 0,5-0,6 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
106
osób online