Cotinus coggygria 'Kanari'

perukowiec podolski 'Kanari'

Synonim łaciński.: Cotinus coggygria 'Kanarit'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

pokrój: nieregularny

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

Odmiana perukowca o krzewiastym pokroju i dekoracyjnych liściach. Rośnie trochę słabiej od gatunku, do wys. 2-3 m. Liście w czasie pełnej wegetacji mają kolor seledynowy do jasnozielonego, długość 3-8 cm, kształt odwrotnie jajowaty lub owalny. Młode liście intensywnie cytrynowożółte, ukazują się późno, w drugiej połowie V. Jesienią wybarwiają się na żółto. Kwiaty drobne zielonkawożółte, zebrane w szczytowe wiechy, w V–VI. Z kwiatostanów rozwijają się okazałe owocostany, puszyste, przypominające peruki, od których pochodzi nazwa rodzajowa rośliny. Owocostany dość duże, o barwie zbliżonej do kremowej. Perukowiec jest krzewem kserofitycznym i ma niewielkie wymagania glebowe. Preferuje gleby piaszczyste i przeciętne, przepuszczalne, o odczynie zasadowym. Nie lubi gleb ciężkich, gliniastych. Jest krzewem zdecydowanie światłożądnym, dlatego wymaga stanowisk słonecznych. Sadząc perukowce należy unikać miejsc, w których wystąpiła choroba spowodowana przez Verticillium. Krzew mrozoodporny w całym kraju.

autorzy opisu tekstowego: Andrzej Kujawa Szkółka „Bąblin” Andrzej KUJAWA

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty rozłożysty
nieregularny
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów kremowe
żółte
pora kwitnienia maj
czerwiec
owoce białe
żółte
ozdobne
pora owocowania lipiec
sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
odporność na zasolenie
ozdobne owoce
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
ogrody orientalne
rabaty
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Andrzej Kujawa Szkółka „Bąblin” Andrzej KUJAWA

Poznaj również

zdjecie rosliny: sosna drobnokwiatowa \'Fukai\'

Pinus parviflora 'Fukai'

sosna drobnokwiatowa 'Fukai'

Wolno rosnąca, drzewiasta odmiana sosny drobnokwiatowej o nieregularnym pokroju i oryginalnie przebarwionych igłach. Po 10 latach osiąga 1,5 m wysokości i 0,7 m średnicy. Po latach dorasta do 5-8 m wysokości. Pędy ułożone dość luźno, w wyraźnych okółkach. Z upływem czasu korona zagęszcza się i przybiera formę szerokiego stożka. Igły sztywne, krótkie, lekko poskręcane, zebrane w pęczki po pięć, charakterystyczne zabarwione, zielone z żółtymi poprzecznymi paskami. Pod spodem widoczne białe paski. Żółte paski na igłach są w różnych latach i porach roku bardziej lub mniej wyraziste. Dodatkową ozdobę stanowią szyszki skupione po kilka sztuk, początkowo zielone, zamknięte, następnie brązowiejące, długo pozostające na drzewie. Szyszkują już młode rośliny. Wymaga starannie dobranego stanowiska, świetlistego dla dobrego wybarwienia igieł, lecz nie w pełnym słońcu, gdyż żółte części igieł narażone są na poparzenia. Wymagania glebowe i wilgotnościowe bardzo małe. Najlepiej rośnie na glebach umiarkowanie wilgotnych, lekko kwaśnych lub obojętnych. Podobnie jak inne sosny drobnokwiatowe jest dość odporna na mrozy i dobrze sprawdza się w naszej strefie klimatycznej. Polecana do ogrodów skalnych, japońskich i wrzosowiskowych. Doskonale znosi formowanie. Łatwo można nadać jej orientalny wygląd – „bonsai”, poprzez odpowiednie cięcie.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
221
osób online