Cydonia oblonga 'Gruszkowata'

pigwa pospolita 'Gruszkowata'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

walory: roślina miododajna

Dobra amatorska odmiana. Krzew lub nieduże drzewo. Owoce cytrynowo - żółte, aromatyczne, o gruszkowatym kształcie, zawierają bardzo dużo makro i mikroelementów, pektyn, mają właściwości lecznicze np. przeciwzapalne. Stosowane też w kosmetyce. Nadają się na przetwory: nalewki, konfitury, dżemy itp. Dojrzewają pod koniec października. Najlepiej rosną na żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej glebie.

autorzy opisu tekstowego: Miłek Boguszewicz; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin owocowe
grupa użytkowa drzewa owocowe ziarnkowe
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pachnące
pojedyncze
barwa kwiatów różowe
białe
pora kwitnienia czerwiec
owoce kuliste
ozdobne i jadalne
żółte
pora owocowania październik
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby próchniczna
przeciętna ogrodowa
walory roślina miododajna
ozdobne z kwiatów
pachnące kwiaty
ozdobne owoce
jadalne owoce
zastosowanie owoce na przetwory
strefa 7
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Miłek Boguszewicz Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk biały \'Pendula\'

Picea glauca 'Pendula'

świerk biały 'Pendula'

Strzeliste, zimozielone drzewo iglaste o wąskim, kolumnowym pokroju i zwisających pędach. W przeciwieństwie do wielu innych odmian płaczących iglaków, zachowuje prosty przewodnik. Zwisające gałęzie układają się symetrycznie wokół pnia i dość ściśle do niego przylegają. Dolne konary często ścielą się po ziemi. Sylwetka tego drzewa jest elegancka i wysmukła. Nawet jako dorosłe drzewo jest stosunkowo wąskie. Po dziesięciu latach osiąga 2-3 m wysokości i 0,5-1 m szerokości. Dorosła roślina dorasta do 12 m wysokości. Igły niebieskawozielone, równomiernie nastroszone na górnej stronie i wykrzywione ku przodowi. Szyszki małe, jasnobrązowe. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, umiarkowanie wilgotnym lub suchym, na żyznej ogrodowej glebie. Toleruje surowy klimat. Strefa mrozoodporności 5b. Roślina wybitnie soliterowa, wymagająca eksponowanego miejsca, polecana do ogrodów przydomowych i parków. Odmianę zauważył amerykański kolekcjoner i szkółkarz Jean Iseli (Boring, Oregon, USA ) w 1982 w Morton Arboretum w Illinois, w którym rosła od 1958 roku. Oryginalny egzemplarz znalazł się tam rozmnożony przez szkółkę D. Hill ze stanu Ontario, z występującej w środowisku naturalnym rośliny (obok Guelph, Ontario, USA). Niektóre źródła podają, że odmiana znalazła się w USA przed 1867 rokiem i pochodzi z Wersalu we Francji. opracowano na podstawie ankiety Konkursu Roślin - Nowości 2009; zgłaszający: Szkółka Krzewów Ozdobnych Jolanta i Jan Nowaczyk

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
87
osób online