Cytisus ×praecox 'Allgold'

szczodrzeniec wczesny 'Allgold'

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

Gęsty krzew z przewisającymi pędami. Osiąga 1,5 m wys. Liście sezonowe, wąskie, jasnozielone. Kwiaty żółte, bardzo liczne, IV-V, niezbyt przyjemnie pachnące, osadzone wzdłuż zeszłorocznych pędów. Dobrze rośnie na lekkich, piaszczystych i przepuszczalnych glebach, w nasłonecznionym miejscu. Nadaje się na osłonięte rabaty w ogrodach przydomowych.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska; APZ Agencja Promocji Zieleni

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia kwiecień
owoce strąki
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
ogrody skalne
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Mme Isaac Pereire\'

Rosa 'Mme Isaac Pereire'

róża 'Mme Isaac Pereire'

Róża burbońska wyróżniająca się wspaniałymi kwiatami o cudnym zapachu. Odmianę tę nazwano na cześć żony paryskiego bankiera, wdowy po Isaacu Pereire, który był człowiekiem wyjątkowo bogatym i wpływowym. Różę tę rozpowszechniono wkrótce po jego śmierci. Pierwotnie nazwano ją ‘Le Bienheureux de la Salle’, imieniem świętego Jeana Baptiste de la Salle i nazwa ta czasem jest spotykana jako synonim. Kwiaty są wyjątkowe, niemniej nieco zmiennego kształtu, wielkości i koloru. Zazwyczaj są bardzo duże (powyżej 10 cm), ale kolejne kwiaty w kwiatostanie, czy też rozwijające się późnym latem i jesienią mogą być mniejsze. Kolor jest również zmienny, mocno ciemoróżowofioletowy, jednak może mieć odcień opisywany jako np. purpurowy, wiśniowy, magenta, fuksjowy. Płatki w kwiecie ułożone są w formie rozety, czasem część płatków bliżej środka staje się krótsza i kwiaty są bardziej pomponowe. Zdarza się, że część płatków ulega proliferacji i staje się zielona. Zapach jest oszałamiający, intensywny, zwykle słodki, owocowy, przypominający trochę maliny lub truskawki. Kwiaty skupione są pojedynczo lub po kilka w kwiatostanach na pędach starszych i tegorocznych. Krzewy zakwitają w czerwcu, a kwiaty pojawiają się z przerwami regularnie do późnej jesieni. Kwitnienie nie jest zwykle bardzo obfite. Przekwitłe kwiaty warto uszczykiwać na bieżąco, ostatecznie ścinając cały przekwitły kwiatostan. Liście są duże, gładkie, ciemnozielone, osadzone na długich, sztywnych i prostych pędach o dość dużych, chociaż niezbyt licznych, kolcach. Pędy przewisają pod ciężarem kwitów, wskazane jest ich podpieranie. Odmiana jest żywotna, rośnie dość silnie, może być prowadzona swobodnie, jako krzew parkowy, lub rozpinana przy różnego typu podporach. Osiąga zwykle około 2 m wysokości, możę być wyższa, co zależy też od cięcia i prowadzenia. Szerokość krzewów to przeciętnie 1-1,2 m. Roślina toleruje stanowiska półcieniste, jednak miejsce powinno być przewiewne, aby róża ta nie była zbyt często porażana przez mączniak prawdziwy. Na zimę powinna być u podstawy okryta kopczykiem, w czasie mroźnych zim pędy mogą przemarzać, ale regeneruje dobrze. Odmiana przeznaczona do uprawy w ogrodach o różnym charakterze, także w miejscach reprezentacyjnych, w parkach i na terenach zieleni publicznej. Kwitnąc w wyrazistym kolorze doskonale prezentuje się na rabatach mieszanych wśród bylin o drobnych kwiatach oraz srebrzystoszarych liściach. Rozstawa sadzenia zależy od funkcji. Krzewy mogą być sadzone w większych odległościach lub zupełnie blisko siebie w jednym rzędzie, wówczas odległość wynosi 1 m. Kwiaty mogą być ścinane do wazonu, pasują do wielogatunkowych kompozycji w starym stylu.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: żywokost wielkokwiatowy \'Goldsmith\'

Symphytum grandiflorum 'Goldsmith'

żywokost wielkokwiatowy 'Goldsmith'

Bylina zadarniająca o żółto obrzeżonych liściach, nadająca się do zazieleniania miejsc półcienistych. Tworzy zwarty łan liści o wysokości do 30 cm. Rozrasta się silnie, chociaż rozłogi ma dość krótkie. Cała roślina pokryta jest krótkimi, ostrymi włoskami i w dotyku jest szorstka. Liście szeroko jajowate, mocno zaostrzone, zwężające się w oskrzydlony ogonek. Liście szarozielone z szerokim, żółto kremowym obrzeżeniem. Ulistnienie odporne na zmienne warunki atmosferyczne, pozostaje żywotne i dekoracyjne do nadejścia obfitych śniegów. Czasami pojawiają się pędy z liśćmi całkowicie zielonymi, które rosną bujniej i szybko mogą zdominować całą roślinę. Należy je usuwać. Jest to trudne, bowiem żywokost łatwo regeneruje z pozostawionych odcinków korzeni. Kwiaty dzwonkowate, zwisające, w pączkach różowawe, potem blado niebieskie, o prawie białych brzegach, zebrane w szczególne kwiatostany. Kwiatostany to gęste, wierzchołkowe, spiralnie skręcone wierzchotki, wyrastające wcześnie, w maju i czerwcu, niewiele ponad liście. Żywokost najlepiej rośnie w widnym cieniu, w miejscach bez bezpośredniego dostępu słońca. Zbyt duże zacienienie nie jest wskazane. Nie jest wymagający co do gleby, choć w miejscach z glebą zbyt suchą i piaszczystą wzrost będzie zahamowany, a brzegi liście będą zasychać. Jest rośliną w pełni zimotrwałą, ale lepiej jest wybierać miejsca osłonięte. Liście żywokostu wczesną wiosną są przysmakiem ślimaków. Jest to roślina dość tolerancyjna na miejskie zanieczyszczenie powietrza. Głównym zastosowaniem żywokostu jest zadarnianie miejsc cienistych, także w warunkach miejskich. Ilość roślin na 1 m2 – 5-7 sztuk.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9005
roślin w produkcji
151
osób online