Delphinium ×cultorum
ostróżka ogrodowa
pokrój: krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość: od 1 m do 2 m
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
walory: roślina miododajna
Grupa mieszańcowych odmian wysokiej byliny dekoracyjnej dzięki klapowanym liściom oraz długim kwiatostanom z kwiatami w różnych odcieniach kolorów białego, niebieskiego lub różowego. Tworzy kępy wzniesionych łodyg, których wysokość zależy od odmiany i może sięgać do 2 m. Liście ogonkowe, dłoniaste, głęboko klapowane, ciemnozielone. Największe są te odziomkowe oraz u nasady łodyg. Im wyżej tym są coraz mniejsze. W pierwszym roku uprawy z nasion może czasami wytworzyć jednie rozetę liści odziomkowych. Na wierzchołku łodygi tworzą się od czerwca do września groniaste, wydłużone i od dołu rozgałęzione kwiatostany. Kwiaty duże, z górnym listkiem okwiatu przekształconym w charakterystyczną ostrogę. Zależnie od odmiany, mogą być białe lub w odcieniach kolorów niebieskiego, różowego, a nawet zielonkawego. Istnieją odmiany o kwiatach półpełnych, pełnych oraz z jasnym lub ciemnym oczkiem. Roślina miododajna i owadopylna. Kwiaty zapylane są wyłącznie przez trzmiele, gdyż jedynie długość ich trąbki umożliwia pobieranie nektaru. Roślina na stanowiska słoneczne oraz przeciętne, ale żyzne i najlepiej stale umiarkowanie wilgotne, ale przepuszczalne gleby. Dobrze znosi podłoża o odczynie zasadowym. Wysokie pędy kwiatostanowe mogą wymagać podpierania, aby nie pokładały się na wietrze lub po deszczu. Rośliny słabo znoszą susze i w czasie upałów wymagają nawadniania. Są odporne na mróz, ale dość krótkowieczne. Co 2 lub trzy lata powinno się je odmładzać. Bezpośrednio po kwitnieniu pędy kwiatostanowe należy nisko przyciąć, co stymuluje rośliny do ponownego zakwitania jesienią. Bylina przydatna do sadzenia w ogrodach o charakterze naturalistycznym, rustykalnym oraz romantycznym. Strzeliste kwiatostany pięknie wyglądają posadzone w grupach, na tle ścian budynków, płotów i parkanów. Efektownie prezentują się na rabatach, zarówno w wielobarwnych kompozycjach bylinowych, jak też sadzone osobno, w większych skupinach. Posadzona w większych grupach, szczelnie osłania mniej ciekawe fragmenty ogrodu. Kwiatostany można ścinać, najlepiej w fazie rozkwitnięcia około jednej trzeciej kwiatów od dołu. Cała roślina, za wyjątkiem kwiatów, jest lekko trująca. Kontakt z sokiem roślinnym ostróżek może powodować podrażnienia skóry. Łacińska nazwa rodzaju pochodzi od kształtu pąków kwiatowych ostróżek, które mają nieco przypominać delfina.
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | krzewiasty wyprostowany |
| docelowa wysokość | od 1 m do 2 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | kwiatostan |
| barwa kwiatów | różowe niebieskie fioletowe białe |
| pora kwitnienia | wrzesień sierpień lipiec czerwiec |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego roślina tolerancyjna |
| rodzaj gleby | próchniczna przeciętna ogrodowa |
| walory | roślina wabiąca owady zapylające roślina miododajna ozdobne z kwiatów ciekawy pokrój |
| zastosowanie | soliter (pojedynczo) w grupach kwiaty cięte rabaty kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) ogrody przydomowe |
| strefa | 3 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
