Bylina tworząca zwartą darń, o wysokości 20 cm. Pędy pokładające się. Liście wąskolancetowate, ułożone naprzeciwlegle. Kwiaty bardzo dekoracyjne, jaskrawokarminowe, o ząbkowanych płatach, zebrane w luźne kwiatostany, osadzone na szczycie widlasto rozgałęzionej i ulistnionej łodygi. Kwitnie obficie, od VI do IX. Bylina łatwa w uprawie, tolerancyjna w stosunku do podłoża. Do wzrostu potrzebuje słonecznego stanowiska. Preferuje gleby dostatecznie wilgotne, przepuszczalne. Roślina całkowicie mrozoodporna. Nadaje się do ogrodów skalnych, na murki kwiatowe, do obsadzania brzegów rabat i ogrodów dachowych. Dobrze wygląda w ogrodach o charakterze naturalistycznym i na wrzosowiskach. Ładnie komponuje się z innymi bylinami o podobnym pokroju i wymaganiach: z dzwonkami, rogownicą, macierzanką. Stosowana jako roślina zadarniająca, uprawiana w grupach po 3-10 lub 10-20 roślin. Efektownie prezentuje się sadzona do pojemników.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
