Mieszaniec zadrzewni kanadyjskiej i zadrzewni bezogonkowej, uzyskany w połowie XIX wieku, o liściach osadzonych na krótkich ogonkach, tworzący siarkowożółte kwiaty. Jest to niski, dorastający do 1,5 m wysokości krzew dający odrosty. Jego pędy częściowo pokładają się na ziemi, stąd roślina znajduje zastosowanie także jako krzew okrywowy. Wydłużone, nakrzyżlegle ułożone liście mają do 10 cm długości i od 2 do 8 cm szerokości, są osadzone na krótkich ogonkach, jesienią przebarwiają się w ciepłych czerwonych barwach. Niewielkie żółte kwiaty, o wąskiej rurce i dwuwargowym brzegu, tworzą się na jednorocznych pędach, są zebrane w drobne kwiatostany. Roślina niewybredna w stosunku do podłoża, dobrze rośnie na niemal każdej ziemi ogrodowej, na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Toleruje suszę, zasolenie podłoża i zanieczyszczone powietrze miejskie. Jest całkowicie odporna na mróz. Wysoka zdrowotność i brak groźniejszych szkodników czy chorób sprawia, że gatunek ten jest jest prawie bezobsługowe. Jedynym zabiegiem, który warto wykonać co roku na wiosnę, jest przycinanie wszystkich pędów na wysokości 20-30 cm od ziemi. Dzięki temu rośliny pozostaną zwarte, wytworzą liczne młode pędy i obficie zakwitną. Gatunek polecany do sadzenia w ogrodach przydomowych, zieleni miejskiej, osiedlowej i parkowej.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
