Dryopteris filix-mas 'Linearis Polydactyla'

Odmiana krajowej paproci, dekoracyjna ze względu na duże, jasnozielone i bardzo ażurowe liście złożone, przypominające koronki. Tworzy krótkie kłącza mocno pokryte brązowymi łuskami, z których wiosną wyrastają jasnozielone, wzniesione liście zebrane w lejkowate rozety. Liście są pojedynczo pierzastozłożone i osiągają 70-100 cm długości Pojedyncze listki są bardzo wąskie, rzadko rozłożone na osadce, często zmniejszone, a niektórych segmentów w ogóle brakuje. Mają palczasto rozszczepione końce. Ze względu na ażurowość na roślinach wyraźnie widoczne są ogonki i osadki liściowe pokryte złotobrązowymi łuskami. Liście nie są zróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Zarodniki tworzą się w osłoniętych zawijką zarodniach, powstających na spodniej stronie liści. Drobne jak pył zarodniki są roznoszone przez wiatr. Kiełkują i tworzą rośliny będące drugim pokoleniem, gametofitem, ale zwykle o bardzo niewielkich rozmiarach, które u nerecznicy osiągają zaledwie wielkość paznokcia. Na gametoficie tworzą się komórki płciowe, które po połączeniu (niezbędna do tego jest woda w postaci kropel rosy albo deszczu) rozwijają się w nowy sporofit. Podobnie jak gatunek, także ta odmiana preferuje miejsca cieniste i wilgotne, doskonale czuje się na stanowiskach, do których nie docierają bezpośrednio promienie słoneczne. Należy ją sadzić na glebach wilgotnych, bogatych w materię organiczną, najlepiej o odczynie lekko kwaśnym. Jest odporna na mróz, zdrowa, nie ma szkodników ani nie choruje. Odmiana przydatna do ogrodów leśnych, nasadzeń naturalistycznych, na cieniste rabaty i do sadzenia w pojemnikach ustawianych na cienistych balkonach i tarasach. Doskonale sprawdzi się od północnej strony budynków, w cieniu drzew i wysokich krzewów, nad brzegami strumieni i oczek wodnych. Wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji, wymaga obcięcia pozostałości zeszłorocznych liści.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	paprocie
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł)	jasnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście półzimozielone
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne podłoże wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa próchniczna
walory	ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł
zastosowanie	ogrody przydomowe ogrody orientalne kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty pojemniki, balkony, tarasy w grupach soliter (pojedynczo) ogrody osiedlowe
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich