Eleutherococcus sieboldianus 'Variegatus'

kolcosił Siebolda 'Variegatus'

Luźny wyprostowany krzew z licznymi drobnymi gałązkami, gałązkami starszym wieku nieregularny z przewieszającymi się pędami. Wielkość 1-1,5 m, często szerszy niż wyższy. Bardzo stare egzemplarze do 2,5 m wys. i szer. Liście sezonowe, dłoniasto złożone z pięciu lancetowatych listków. Brzeg liści z kremową, nieregularną, obwódką, bardzo atrakcyjny. Stanowisko całkiem słoneczne do cienistego. Liście długo nie opadają, nie przebarwiają się. Kwiaty jasnożółtozielone, rozdzielnopłciowe, miododajne, dwupienne, zebrane w grona, niepozorne, VI-VII. Owoce kuliste, czarne, 6-8 mm średnicy. Bez specjalnych wymagań. Mrozoodporny, odporny na klimat miejski i suszę. Do zastosowania z kontrastowymi roślinami, a także w partiach brzegowych pod drzewami. Ze względu na charakterystyczne biełoobrzeżone ubarwienie i oryginalną teksturę zastosowanie w zestawieniu z roślinami o purpurowych liściach. Dobrze znosi cięcie.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

Poznaj również

zdjecie rosliny: aster nowoangielski \'Rubinschatz\'

Aster novae-angliae 'Rubinschatz'

aster nowoangielski 'Rubinschatz'

Stara, rozpowszechniona w ogrodach odmiana astra, przyciągająca wzrok jaskrawą barwą kwiatów. Tworzy zwarte, krzaczaste kępy o wysokości 1-1,3 m i średnicy 0,5-0,6 m. Pędy sztywne, wyprostowane, silnie rozgałęzione na szczycie. Liście gęsto osadzone na pędach, lancetowate lub podługowate, jasnozielone, szorstkie. Cała roślina pokryta krótkimi, wełnistymi włoskami. Późnym latem i jesienią, we wrześniu i październiku, wierzchołki pędów obsypane są licznymi, półpełnymi koszyczkami kwiatowymi o niezwykle intensywnej barwie. Stanowiące brzeg koszyczka rubinowe (karmazynoworóżowe) kwiaty języczkowate wspaniale kontrastują ze złocistożółtym środkiem, złożonym z kwiatów rurkowatych. Koszyczki osadzone są na długich, ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, silnie rozgałęzione, baldachokształtne wiechy. Kwiaty zwabiają tysiące pszczół i motyli. Kwiaty nie nadają się na kwiat cięty, gdyż zamykają się wieczorem, w dni pochmurne i tuż po ścięciu. Rośliny preferują miejsca słoneczne lub lekko ocienione, gleby żyzne, próchniczne, dostatecznie wilgotne i przepuszczalne, o odczynie zasadowym. Nie lubią nadmiaru wilgoci w podłożu, zwłaszcza zimą. W czasie długotrwałej suszy i upałów wymagają systematycznego podlewania. Przycięcie pędów w czerwcu pozwala utrzymać zwarty pokrój roślin. Jesienią, gdy rośliny przekwitną, należy ściąć nadziemne części, a w razie porażenia przez choroby spalić je. W czasie kwitnienia, obsypane tysiącem kwiatów, ciężkie pędy kwiatostanowe mają skłonność do rozchylania się na boki, wymagają wówczas podpierania. Odmiana odporna na mróz. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Podobnie jak pozostałe odmiany astra nowoangielskiego, charakteryzuje się znacznie większą odpornością na choroby i szkodniki, niż gatunki i odmiany astrów należące do innych grup. Pasuje do ogrodów nieformalnych w stylu: naturalistycznym, rustykalnym i angielskim. Nadaje się do sadzenia na rabatach i w grupach bylinowych. Doskonale sprawdza się w roli tła. Można ją wykorzystywać do tworzenia pięknych, barwnych zestawień z innymi odmianami astrów, zróżnicowanych kolorystycznie i pokrojowo. Oryginalnie wygląda w połączeniu z dzielżanami, rudbekiami, rozchodnikiem okazałym, słoneczniczkiem szorstkim, floksem wiechowatym oraz ozdobnymi trawami. Nie zaleca się sadzenia roślin pojedynczo, gdyż przy dużej wilgotności powietrza, pędy ogałacają się dołem z liści. Korzystnie jest je osłonić gatunkami i odmianami o słabszej sile wzrostu.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
261
osób online