Fagus sylvatica 'Aspleniifolia'

buk pospolity 'Asplenifolia'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

pokrój: szerokostożkowy

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

Nazwa zbiorowa dla wielu selektów buka o powcinanych liściach. Odmiana po raz pierwszy opisana na pocz. XIX wieku. Wolno rosnące drzewo o gęstej, szeroko rozpostartej, piramidalnej koronie. Stuletnie egzemplarze osiągają 20-25 m wys. i 20 m szer. Duża ilość drobnych pędów tworzy ciekawą fakturę rośliny. Liście zielone, bardzo zmienne, powcinane w różnym stopniu, najwęższe na długopędach młodych drzew. Mogą się pojawiać gałęzie z liśćmi typowymi dla gatunku (rewersja). Ładne, żółtobrązowe przebarwianie jesienne. Gatunek wrażliwy na suszę i upały oraz wahania wody gruntowej. Nie znosi silnych mrozów i wiosennych przymrozków, które uszkadzają rozwijające się liście. Preferuje gleby żyzne i świeże, przewiewne, gliniaste lub gliniasto-piaszczyste, chętnie wapienne. Dobrze znosi zacienienie. Stosunkowo dobrze rośnie w miastach i w rejonach o silnie zanieczyszczonym powietrzu. Bardzo dekoracyjna odmiana do parków i dużych ogrodów.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: Loddiges 1804 katalog szkółki; wprowadzenie do handlu: Wielka Brytania
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste drzewa
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty rozłożysty
szerokostożkowy
docelowa wysokość powyżej 20
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie parki
zieleń publiczna
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: jałowiec chiński \'Variegata\'

Juniperus chinensis 'Variegata'

jałowiec chiński 'Variegata'

Stożkowata, gęsta forma jałowca chińskiego o bardzo atrakcyjnych, kremowo zabarwionych fragmentach gałązek, nierównomiernie rozproszonych w obrębie korony. Odmiana przywieziona do Europy z Chin w 1860 roku przez Philippa Siebolda. Pokrojem przypomina odmianę ‘Stricta’, ale wierzchołki pędów bocznych nie wyrastają pionowo do góry, lecz odchylają się pod różnym, najczęściej ostrym kątem od osi krzewu, czyniąc płaszczyznę korony nieregularną, z mniejszymi lub większymi zagłębieniami. Pędy sztywne, krótkie, gęsto pokryte kłującymi igłami. Cechą charakterystyczną odmiany jest występowanie pozbawionych chlorofilu, kremowobiałych gałązek, nieregularnie pojawiających się wśród pozostałych, zielonych pędów. Zimą gałązki te mogą przemarzać, brązowieć, a potem wykruszać się, ale wiosną zawsze pojawiają się na nowo pośród młodych przyrostów. Na starych egzemplarzach pstrość pędów może zanikać. Kuliste, nieforemne szyszkojagody pojawiają się nielicznie na starszych roślinach. W koronie krzewów lubią gniazdować liczne gatunki ptaków. Krzew łatwy w uprawie, o małych wymaganiach wodnych, polecany do sadzenia na przeciętnych, a nawet ubogich glebach ogrodowych, w miejscach słonecznych, nieco bardziej osłoniętych, niż inne jałowce. Dosyć dobrze znosi cięcie. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, w parkach, na cmentarzach, w zieleni osiedlowej, pojedynczo lub w grupach. Dobrze sprawdza się sadzona w formie szpaleru.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-08
Berberis ×media 'Red Jewel'
17862
zdjęć
8937
roślin w produkcji
97
osób online