Należy do grupy klonów o silnie przebarwiających się jesienią liściach, ceniony za wysoką odporność mrozową oraz tolerancję na suszę i zanieczyszczenie powietrza. Określenie „ginnala” pochodzi od lokalnej nazwy tego drzewa, nadanej przez ludność zamieszkującą dorzecze rzeki Amur. Klon ten w młodym wieku przypomina krzew. Starsze egzemplarze tworzą najczęściej formy wielopienne o ażurowej, parasolowatej koronie, osiągają one 10-15 m wysokości i podobną szerokość. Pędy są cienkie, czerwonawe, liście pojedyncze, najczęściej trójklapowe, ale czasami także bez klap, długości 4-8 cm, na brzegach grubo ząbkowane, ciemnozielone, błyszczące. Jesienią liście nabierają łososiowej, czerwonej barwy. Kwiaty drobne, żółto-zielone, zebrane po około 50 sztuk w kwiatostanach, rozwijają się w maju, pachną. Owoce to skrzydlaki, początkowo zaczerwienione, później zielone. Drzewo o bardzo małych wymaganiach, rośnie niemal na każdej przepuszczalnej glebie, poza skrajnie suchą. Sadzony na słonecznych stanowiskach atrakcyjne przebarwia się jesienią. Dzięki drobnym liściom bardzo skutecznie oczyszcza powietrze z zanieczyszczeń gazowych i pyłowych. Znosi syberyjskie mrozy, można go przycinać. Ma wiele cech pożądanych dla roślin przeznaczonych do sadzenia w terenach zurbanizowanych, nadaje się do stosowania w zieleni osiedlowej.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
