Glyceria maxima

Gatunek bylinowej trawy występujący na wilgotnych łąkach i wokół zbiorników wodnych oraz wolno płynących strumieni w całej Europie oraz Azji, pospolity także w Polsce. Tworzy luźne kępy rozrastające się szeroko za pomocą podziemnych rozłogów. Dorasta, zależnie od warunków, do wysokości 100-200 cm. Liście szarozielone o długości do 70 cm i szerokości do 5 cm. Część łodyg wytwarza w czerwca do sierpnia luźne wiechy kwiatostanowe, o długości 20-40 cm, początkowo zielone, potem brązowo-fioletowe. Roślina najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych, w stale wilgotnym lub mokrym podłożu. Może rosnąć w wodzie o głębokości do 10 cm. Rozwija się szybko i może być ekspansywna. Aby ograniczyć jej rozprzestrzenianie, należy ją sadzić w głębokich, wkopanych w podłoże pojemnikach, pozbawionych dna, np. rurach drenarskich o dużej średnicy. Trawa przydatna na brzegi zbiorników wodnych i strumieni, do zestawień naturalistycznych i ogrodów deszczowych. Ze względu na wytwarzanie dużej ilości zielonej masy sprawdzi się w nasadzeniach przeznaczonych do filtracji wody z nadmiaru związków mineralnych, np. w szkółkach i przy szklarniach z zamkniętym obiegiem

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny	Europa, Azja
grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł)	jasnozielone
barwa kwiatów	beżowe
pora kwitnienia	sierpień lipiec czerwiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z liści/igieł
zastosowanie	w grupach kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) ogrody wodne i bagienne parki
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich