Długowieczna, kępiasta bylina o dekoracyjnych liściach i kwiatach. Odmiana diploidalna, uzyskana w 1982 roku. Rośnie nieco wolniej niż inne odmiany liliowców. Osiąga 60-80 cm wysokości w czasie kwitnienia. Tworzy atrakcyjne kępy. Liście ładne, jasnozielone, o długich, łukowato przewieszających się blaszkach liściowych. Kwiaty wyniesione ponad liście, na wysokich, smukłych pędach kwiatostanowych. Kwiaty lejkowate, intensywnie cytrynowożółte, o podwójnej liczbie płatków, półpełne. Płatki zewnętrzne szerokie, lekko brzegiem karbowane. Płatki wewnętrzne węższe, o delikatnie pofalowanej powierzchni. Kwitnienie rozpoczyna w połowie lipca. Roślina łatwa w uprawie, odporna na mróz, może rosnąć w jednym miejscu przed wiele lat. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych oraz na każdej niezbyt jałowej i suchej. Nadaje się do sadzenia pojedynczo i w grupach, w ogrodach przydomowych, na rabatach bylinowych, w zestawieniu z liliowcami lub innymi bylinami. Efektowna w dużych grupach tworzących jednorodne rabaty w zieleni miejskiej i w parkach.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
