Achillea 'Walther Funcke'

krwawnik 'Walther Funcke'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Odmiana zwarta i w przeciwieństwie do wielu innych, zwłaszcza wyższych odmian krwawnika, bez tendencji do rozchylania pędów na boki. Bardzo podobna wyglądem do 'Feuerland', opisywana często jako jej ulepszona wersja – z krótszymi pędami, dłużej utrzymująca kolorystykę kwiatów. Tworzy niskie, bardzo zwarte, kopulaste kępy średnicy 50-70 cm ze sztywnych, wyprostowanych pędów kwiatowych, które w zależności od warunków uprawy osiągają wysokość 30-50 cm. Wełniście owłosione (zwłaszcza młode), pierzaste, paprociowate liście są srebrzystoszare i aromatyczne. Największą ozdobą roślin są rozwijające się na szczytach pędów, w okresie od czerwca do września, zbite, talerzowate baldachogrona średnicy 5-8 cm. Tworzą je drobne koszyczki kwiatowe z ceglastoczerwonymi kwiatami języczkowatymi i kontrastowo wybarwionym żółtym środkiem złożonym z kwiatów rurkowatych. Kwiaty długo utrzymują swą kolorystykę (dłużej niż inne odmiany), jednak z czasem bledną przybierając rdzawopomarańczowe i kremowe barwy. Odmiana do sadzenia w miejscach silnie nasłonecznionych, bardzo łatwo przystosowująca się do zróżnicowanych warunków glebowych (nie znosi jedynie gleb podmokłych). Preferuje podłoże średnio-zwięzłe, przepuszczalne, stale umiarkowanie wilgotne. Doskonale radzi sobie także na glebach jałowych, piaszczystych i kamienistych. Dobrze znosi upały i okresowe susze. Na wietrznych, nieosłoniętych stanowiskach i ciężkich gliniastych, zbyt żyznych glebach rośliny słabiej kwitną, są mniej zwarte, a ich wiotkie, wydłużone pędy rozkładają się na boki. Odmiana w pełni mrozoodporna. Systematyczne wycinanie przekwitających kwiatów nie tylko wydłuża okres kwitnienia i pozwala roślinom zachować bardziej kompaktowy pokrój, ale także nie dopuszcza do samosiewu (siewki nie powtarzają cech rośliny matecznej). Bylina krótkowieczna. Już po 3-4 latach rośliny słabiej kwitną i są mniej żywotne. Należy wówczas je odmłodzić poprzez podział kęp wiosną lub jesienią. Odmiana wnosząca efektowną, płomienną kolorystykę na słoneczne rabaty, do ogrodów naturalistycznych, jak i wiejskich. Przydatna również do obsadzania dużych powierzchni skarp oraz łąk kwietnych. Trwałe, płaskie kwiatostany nadają się na kwiat cięty oraz suche zimowe bukiety. Kolorowe kwiaty przyciągają barwą i zapachem motyle oraz pszczoły.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Ernst Pagels Niemcy
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów kremowe
czerwone
pomarańczowe
żółte
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
odporność na zasolenie
ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody przydomowe
rekultywacja
zieleń publiczna
roślina okrywowa
ogrody skalne
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
kwiaty cięte
suche bukiety
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

11817
rośliny
8176
opisów

Ostatni wpis:

2015-06-13
Alyssum montanum
19017
zdjęć
9420
roślin w produkcji
319
osób online