Aconitum napellus

tojad najmocniejszy

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Roślina rodzima występująca w górach i na podgórzu. W Tatrach pospolita. Kępiasta bylina z atrakcyjnymi, hełmiastymi kwiatami. Wrasta do wysokości ponad 100 cm. Wytwarza bulwiaste, rzepowate korzenie. Pędy sztywne, wyprostowane, gęsto ulistnione, zakończone kwiatostanami. Łodygi sztywne, w górnej części kędzierzawo owłosione. Liście dłoniaste, o 5-7 odcinkach, błyszczące, ciemnozielone. Kwiaty ciemnofioletowe, z hełmami o szerokości większej niż wysokość, zebrane w gęste, zwarte kwiatostany. Na silniejszych roślinach kwiatostany bywają rozgałęzione. Kwitnie w VI - VIII. Najlepiej rośnie w miejscach półcienistych, na glebie próchnicznej, stale umiarkowanie wilgotnej, zimnej. Nie znosi prażącego słońca. Tojad należy do bylin szczególnie długowiecznych. Im dłużej rośnie na jednym miejscu, tym obficiej kwitnie. Dobrze reaguje na większe dawki nawożenia, zwłaszcza azotem. Doskonały na rabaty. Stosuje się go na rabatach półcienistych, w większych ogrodach skalnych, także wśród krzewów i drzew. Do sadzenia w małych grupach, po 3-10 sztuk razem. Liczba roślin na 1 m² - 7. Roślina silnie trująca, nie należy jej uprawiać, jeśli w domu są małe dzieci.

autorzy opisu tekstowego: Jacek Marcinkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny Europa Środkowa, Alpy, Karpaty, po Szwecję.
pochodzenie pierwsza publikacja: Linneusz 1753
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów niebieskie
pora kwitnienia lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
kwiaty cięte
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Jacek Marcinkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: suchodrzew skrytoowocowy

Lonicera involucrata

suchodrzew skrytoowocowy

Szeroki, luźno ugałęziony krzew, atrakcyjny dzięki dużym liściom i czerwonobrązowym podsadkom, towarzyszącym kwiatom i owocom. Osiąga w naszym klimacie 1,5-2 m wysokości. Pędy o prostokątnym przekroju. Liście duże, 3-16 cm długości i 2-8 cm szerokości, jajowatoeliptyczne lub lancetowate, o zaostrzonym wierzchołku, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem jaśniejsze, naprzeciwległe. Młode liście od spodu owłosione. Kwiaty charakterystyczne, wyrastające z kątów liści, na długich szypułkach, rurkowate, z żółtą lub zaczerwienioną koroną, z widocznymi pręcikami oraz podsadkami i podkwiatkami pokrytymi włoskami, rosnące po dwa w parze. Kwitnie stopniowo, od maja do lipca. Późnym latem dojrzewają kuliste, purpurowoczarne, lśniące owoce, otoczone zrośniętymi, dużymi, gruczołowato owłosionymi, purpurowymi podkwiatkami i podsadkami, u dojrzałych owoców odgiętymi w dół. Ostatnie kwiaty pojawiają się równolegle z pierwszymi owocami. Na południu Ameryki Północnej, gdzie krzew występuje naturalnie, kwiaty zapylane są przez kolibry. Krzew dość odporny na niskie temperatury, ale w czasie surowych zim młode pędy mogą przemarzać. Najlepiej rośnie na glebach zasobnych, próchnicznych i umiarkowanie wilgotnych. Wrażliwy na suszę, okresowo wymaga podlewania. Preferuje słoneczne stanowiska. Polecany do sadzenia w parkach i zieleni osiedlowej, blisko ścieżek tak, aby były widoczne oryginalne kwiaty i owoce.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11349
rośliny
7792
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Cornus kousa 'China Girl'
17988
zdjęć
9119
roślin w produkcji
273
osób online