Actaea dahurica

czerniec dahurski

Synonim łaciński.: Cimicifuga dahurica

pokrój: krzewiasty wyprostowany

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże wilgotne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Bylin tworzące efektowne kępy ciemnozielonych, wielodzielnie złożonych liści. Kwitnie w sierpniu i wrześniu. Drobne kwiaty są zebrane w groniaste kwiatostany wyniesione na smukłych łodygach dorastających do 2 m wysokości. Kwiaty są gęsto ułożone, zbudowane w licznych szczoteczkowatych pylników. Przyjemnie i słodko pachną, przyciągają wiele owadów. Jest rośliną tolerancyjną w stosunku do podłoża ale najlepiej rośnie na glebach zasobnych w wodę. Preferuje stanowiska półcieniste, jednak sadzona na wilgotnych glebach dobrze rośnie w pełnym słońcu. Bylina długowieczna, może rosnąć w jednym miejscu wiele lat. Ze względu na wysokie kwiatostany lepiej jest sadzić ją w miejscach osłoniętych od wiatru a w razie potrzeby podpierać lub przywiązywać wysokie łodygi do podpór, by zabezpieczyć je przed wyłamaniem. Roślina odporna na mróz, zdrowa.

autorzy opisu tekstowego: Krzysztof Mielicki; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny Syberia i północna Mongolia
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty wyprostowany
kępiasty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
pachnące
pojedyncze
barwa kwiatów białe
kremowe
pora kwitnienia wrzesień
sierpień
pora owocowania październik
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże wilgotne
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby próchniczna
przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
ozdobne z kwiatów
pachnące kwiaty
ciekawy pokrój
zastosowanie soliter (pojedynczo)
w grupach
rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
parki
ogrody przydomowe
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Krzysztof Mielicki Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: wawrzynek wilczełyko forma biała

Daphne mezereum f.alba

wawrzynek wilczełyko forma biała

Ten rzadko spotykany, karłowy krzew stanowi nie lada gratkę dla miłośników roślin. Można go zaliczyć do grupy zwiastunów zawsze oczekiwanej wiosny. W odróżnieniu od gatunku jest bardziej zwarty i znacznie gęściejszy. Osiąga wysokość do 1 m, przy szerokości do 0,8 m. Pędy wyprostowane i skierowane do góry. Pąki kwiatowe zawiązuje na zeszłorocznych pędach. Białe kwiaty bardzo gęsto pokrywają pędy i wydzielają intensywny przyjemny zapach roznoszący się dookoła krzewu. Okres kwitnienia przypada od III do połowy IV, zdarza się jednak, że przy łagodnej zimie pierwsze kwiaty pojawiają się już w II. Nektar stanowi pierwszy pożytek dla trzmieli i pszczół. W lipcu na pędach pojawiają się jasnożółte, kuliste owoce o średnicy 0,5 do 1,0 cm. Uwaga ! Owoce te są bardzo trujące i należy zwrócić szczególną uwagę na małe dzieci. Pozostałe części rośliny są również trujące. Wawrzynek ten wymaga dość żyznych i świeżych gleb o odczynie zasadowym. Długotrwałą suszę źle znosi i wówczas ''broni się '' zrzucając część liści, co jednak nie przeszkadza zachwycać nas wspaniałymi kwiatami następnej wiosny. Najlepiej rośnie w półcieniu i w cieniu np. pod wysokimi drzewami. Miejsce w ogrodzie należy wybrać tak, aby go nie przesadzać. Nie należy go także ciąć. Roślina ta jest całkowicie odporna na mróz i można ją sadzić w całym kraju bez ryzyka zmarznięcia.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: róża francuska \'Versicolor\'

Rosa gallica 'Versicolor'

róża francuska 'Versicolor'

Jedna z najstarszych uprawianych odmian róż, pochodząca od róży francuskiej (Rosa gallica), tworząca już w końcu maja trójbarwne kwiaty i zawiązująca późno przebarwiające się, pomarańczowoczerwone, kuliste owoce. Tworzy półpełne, płaskie kwiaty zbudowane z płatków w amarantowe, różowe i białe prążki. Środek kwiatu wypełniają złote pręciki. Kwiaty intensywnie pachną, zawiązują się po kilka na końcach co najmniej ubiegłorocznych pędów. Owoce są dość duże i twarde, nadają się np. do wyrobu wina. Liście są szorstkie, z charakterystycznie opadającymi listkami, duże, soczyście zielone, przebarwiają się jesienią na żółto i czerwono (rzadkość u róż). Pędy są wyprostowane, dość sztywne, silnie rozgałęzione, głównie w szczytowych partiach, z charakterystycznymi dla róż francuskich licznymi, drobnymi i ciemnymi kolcami. Krzewy o regularnym pokroju, początkowo wyprostowanych pędach, później wygiętych i pokładających się. Roślina rzadko tworzy odrosty korzeniowe. Dorasta do około 1,2 m wysokości i podobnej szerokości. Krzewy są zdrowe i rosną dość silnie. Są wybitnie odporne na mróz, nie wymagają okrywania na zimę, są wysoce tolerancyjne na choroby, nie chorują na czarną plamistość i nie są porażane przez mączniaka prawdziwego. Cięcie przeprowadza się niekoniecznie corocznie, po kwitnieniu, w lipcu, usuwając najstarsze i słabo już kwitnące pędy, pokładajże się na powierzchni gruntu. Doskonale rośnie na własnych korzeniach. Mało wymagająca, toleruje suchsze gleby o odczynie zasadowym i lekko kwaśnym, a także półcieniste stanowiska. Dobra róża nawet do małych ogrodów, a także do większych parków i na tereny zieleni miejskiej. Ładnie się prezentuje wśród innych niedużych krzewów oraz bylin. Rozstawa sadzenia: 1-1,2 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
129
osób online