Humulus lupulus

chmiel zwyczajny

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże wilgotne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

Bujnie rosnące, bylinowe pnącze. Pędy szorstko owłosione owijające się wokół podpór. Liście zielone, o długości 10-15 cm, z 3-5 silnie wciętymi klapami, o ostro ząbkowanych brzegach. Mają ładną teksturę i szorstkie owłosienie. Roślina dwupienna. Rośliny żeńskie w VIII pokrywają się zielonymi, ozdobnymi szyszkowatymi kwiatostanami. Kwiaty męskie są małe, biało-zielone zebrane w wiechy - bez walorów dekoracyjnych. Owoce zebrane w szyszkowate owocostany, wykorzystywane w piwowarstwie. Chmiel wiosną, w ciągu kilku tygodni potrafi pokryć ogrodzenia, drzewa, altanki lub inne niskie budowle. Doskonałe pnącze do dużych i średnich ogrodów oraz zieleni publicznej. Do stosowania jako pnącze osłonowe m.in. na przejściach dla zwierząt, przy drogach szybkiego ruchu.

autorzy opisu tekstowego: Szczepan Marczyński CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy Sp. z o.o. Spółka komandytowa

zasięg geograficzny Europa i zachodnia Azja
grupa roślin pnącza
grupa użytkowa pnącza
forma pnącze
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
pora kwitnienia sierpień
owoce ozdobne
zielone
pora owocowania wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże wilgotne
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby gliniasta
próchniczna
przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
ozdobne owoce
odporność na zanieczyszczenia
zastosowanie pnącze na pergole, kraty
pnącze na ogrodzenia
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
zieleń publiczna
parki
ogrody przydomowe
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Szczepan Marczyński CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy Sp. z o.o. Spółka komandytowa

Poznaj również

zdjecie rosliny: lebiodka gładka \'Herrenhausen\'

Origanum laevigatum 'Herrenhausen'

lebiodka gładka 'Herrenhausen'

Kępiasta bylina o drewniejących podstawach łodyg. W okolicach o łagodniejszym klimacie podkrzew. W porównaniu z krajową lebiodką pospolitą niezbyt aromatyczna. Pędy wzniesione, słabo rozgałęzione, czasami nieco wylegające. Z łatwością zakorzenia się w miejscach styku pędów z podłożem. Wyrasta do wysokości 60 cm. Pędy niekwitnące są krótsze od pędów kwiatostanowych. Liście trójkątnie jajowate, owłosione tylko na nerwie głównym, długości 8-12 mm, szarozielone, wiosną czerwono nabiegłe. W okresie późniejszym zielenieją. Na zdrewniałych nasadach pędów liście utrzymują się nawet zimą, a więc jest to roślina częściowo zimozielona. Podczas zimy zielone liście brunatnieją i czerwienieją. Kwiaty liczne, w dość luźnych, wydłużonych wiechach. Kielichy kwiatów purpurowe, korony różowopurpurowe, długości 7-14 mm. Rurka wiele dłuższa od kielicha. Kwitnie późno, w sierpniu i wrześniu. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym i osłoniętym, na glebie mineralnej, przepuszczalnej i mniej lub bardziej zasadowej. Odmiana odporna na choroby i szkodniki. Uważana za odporną na mróz, ale z pewnością mniej wytrzymała od odmian lebiodki pospolitej. Może znaleźć miejsce na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych jako składnik suchej łąki kwietnej, a także w ogródkach ziołowych, bardziej dla dekoracji niż dla słabego aromatu. Zazwyczaj sadzi się ją w małych grupach, po kilka roślin razem, nie przekraczając liczby 7 na 1 m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
77
osób online