Hydrangea macrophylla 'Libelle'

Odmiana ꞌLibelleꞌ to krzew średniej wielkości, dorastający do 1,2–1,8 m wysokości. Pokrój ma luźny, pędy wzniesione, ale wiotkie, niekiedy pokładające się. Liście są jasnozielone do średniozielonych, wydłużone, grube, z połyskiem, ale podatne na mączniaka. Roślina od lipca do września tworzy płaskie, białe kwiatostany na pędach ubiegłorocznych i starszych. Mają one dość regularną formę i składają się z dwóch rodzajów kwiatów. Środek kwiatostanu wypełniają niepozorne, liczne kwiaty płodne, białoróżowe (ma glebach o o pH 4,5–6,4) bądź niebieskawe (na glebach o pH 6,5–7,4). Natomiast efektowne kwiaty sterylne są zawsze białe z zielonym środkiem, 4–5. płatkowe, początkowo wklęsłe, o płatkach zaokrąglonych i gładkich; ułożone dość regularnie po obwodzie, zwykle w 1–2 okółkach (lub więcej). Kwasowość podłoża nie wpływa na barwę kwiatów sterylnych. Podobne kwiaty ma biała odmiana ꞌElsterꞌ. Przekwitnięte kwiatostany należy usuwać jesienią lub wiosną. Krzew o niskiej odporności na mróz (strefa 7a), dość odporny na choroby i szkodniki. Preferuje miejsca zaciszne i osłonięte od zimowych wiatrów. Wskazane okrywanie na zimę. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie kwaśnym lub lekko kwaśnym (pH 4,5–6,5), na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Odmiana polecana głównie do uprawy w pojemnikach chowanych na zimę, do przydomowych ogrodów, do sadzenia pojedynczo lub w grupach, ale tylko w najcieplejszych regionach naszego kraju. Odmiana należy do szwajcarskiej serii Teller wyodrębnionej w 1984 roku. Instytut Badawczy w Wädenswil 25 swoim selektom nadał nazwy rodzimych owadów i ptaków, np.: niem. ꞌLibelleꞌ = ważka, ꞌBlaumeiseꞌ = sikorka modra, ꞌNachtigallꞌ = słowik, ꞌRotschwanzꞌ = pleszka, ꞌTaubeꞌ = gołąb. Hodowla, prowadzona przez 40 lat, była ukierunkowana na produkcję hortensji doniczkowych, ale wiele odmian trafiło też do ogrodów.

autorzy opisu tekstowego: Hanna Grzeszczak-Nowak; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	pierwsza publikacja: August Steiniger; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Dr. Fritz Meier, E.F.A Forschungsanstalt Wädenswil Szwajcaria; wprowadzenie do handlu: E.F.A Forschungsanstalt Wädenswil 1964 Szwajcaria
grupa roślin	liściaste
grupa użytkowa	liściaste krzewy
forma	krzew
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	półkulisty
docelowa wysokość	od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł)	jasnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	kwiatostan
barwa kwiatów	białe
pora kwitnienia	wrzesień sierpień lipiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste
wilgotność	podłoże wilgotne podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego odczyn kwaśny
rodzaj gleby	gliniasta próchniczna przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z kwiatów
zastosowanie	pojemniki chowane na zimę soliter (pojedynczo) w grupach pojemniki, balkony, tarasy rabaty ogrody orientalne ogrody przydomowe
strefa	7a

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Hanna Grzeszczak-Nowak Związek Szkółkarzy Polskich