Aesculus flava

kasztanowiec żółty

Synonim łaciński.: Aesculus octandra

pokrój: drzewiasty wyprostowany

pokrój: jajowaty

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

walory: roślina miododajna

zastosowanie: zieleń publiczna

Drzewo pochodzące ze wschodnich rejonów Ameryki Północnej. W naturze dorasta do 20-35 m wys. W Europie osiąga do 20 m wys. Korona szeroka, owalna. Gałęzie u starych egzemplarzy lekko obwisające. Pędy jasnobrązowe z szarym nalotem. Pąki suche, cynamonowobrązowe. Liście sezonowe, pięciopalczaste (czasami 7), ciemnozielone, o brzegach gęsto i drobno piłkowanych. Liście przebarwiają się jesienią na żółto i dość wcześnie opadają. Kwiaty bladożółte lub zielonkawożółte, z dzwonkowatym kielichem, zebrane w krótkie, wiechowate kwiatostany, 15 cm dł., koniec V. Owoce jasnobrązowe, małe, 3 cm śr., w osłonie bez kolców. Kasztanowiec żółty dobrze rośnie na głębokich, gliniastych glebach dobrze odwodnionych, ale nie jest zbyt wybredny. Może rosnąć w półcieniu. Wykazuje większą odporność na choroby, plamistość liści i mączniaka, niż inne gatunki kasztanowca. Mniej dekoracyjny niż kasztanowiec biały, ale bardziej właściwy dla zieleni miejskiej.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

zasięg geograficzny Ohio Valley i Appalachy we wschodniej części Stanów Zjednoczonych
pochodzenie pierwsza publikacja: Daniel Carlsson Solander (1733 – 1782) 1778
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste drzewa
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty wyprostowany
jajowaty
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia maj
owoce brązowe
kuliste
pora owocowania wrzesień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z kwiatów
roślina miododajna
zastosowanie parki
zadrzewienia krajobrazowe
zieleń publiczna
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'White Fairy\'

Rosa 'White Fairy'

róża 'White Fairy'

Odmiana miniaturowa i wielokwiatowa (R. polyantha), bardzo żywotna i niewymagająca wiele troski. Kwiaty są pełne, drobne, średnicy 3-4 cm, białe do brudnobiałych, bardzo słabo pachnące, zebrane na szczytach pędów w duże, wielokwiatowe kwiatostany pochylające się ku ziemi pod ciężarem kwiatów. Kolejne kwiatostany wyrastają przeważnie tuż pod przekwitłymi, ale cięcie po przekwitnięciu nie jest konieczne. Kwiaty podczas wilgotnej, deszczowej pogody mogą brązowieć i wówczas, ze względów estetycznych, można usunąć nieatrakcyjne kwiatostany. Kwitnie bardzo obficie od drugiej połowy czerwca, a potem powtarza nieprzerwanie falami do późnej jesieni. Liście są drobne, soczyście zielone, lekko połyskujące, gęsto ułożone na pędach. Pędy są niezbyt grube, dobrze rozgałęzione, rozchodzące się na boki. Krzewy najczęściej niezbyt duże, ale gęste, pokrywające szczelnie zajmowaną powierzchnię, osiągają 50 cm wysokości i 70 cm szerokości. Na zimę wskazane ściółkowanie grubą warstwą kory lub usypanie niedużego kopczyka. Cięcie każdej wiosny nie jest konieczne, jednak po ostrej zimie niezbędne, u zbyt zagęszczonych krzewów pędy przycina się krótko (15-20 cm). Może rosnąc na nieco słabszych i suchszych glebach, na stanowiskach słonecznych i częściowo zacienionych. Na choroby dosyć tolerancyjna, częściej porażana przez mączniak prawdziwy, zwłaszcza w wilgotne lata i w zacienionych miejscach. Może rosnąć jako róża okrywowa i rabatowa, na terenach zieleni miejskiej, w parkach i ogrodach, amatorsko, na jednolitych rabatach lub jako obwódka rabat, wraz z bylinami, innymi krzewami liściastymi i iglastymi, na większych powierzchniach, w małych grupach i pojedynczo, w ogródkach skalnych, na grobach, w pojemnikach oraz okulizowana w formie piennej. Przeciętna gęstość sadzenia to 5-6 sztuk na m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
229
osób online