Inula orientalis
oman wschodni
Bylina w naturze występujące w regionach Kaukazu, uprawiana ze względu na pomarańczowożółte kwiaty zebrane w koszyczkowate kwiatostany. Tworzy, rozrastające się pomocą podziemnych kłączy kępy sztywnych nierozgałęzionych łodyg dorastających do wysokości 50-60 cm. Są gęsto ulistnione. Liście duże, mogą mieć 10-15 cm długości, jajowate z zaostrzonym wierzchołkiem, jasnozielone, grube, całobrzegie i lekko owłosione. Koszyczkowate kwiatostany tworzą się pojedynczo na wierzchołkach rozgałęzionych łodyg. Mogą mieć 8-10 cm średnicy i składają się z licznych, wąskich kwiatów języczkowych otaczających szeroki środek wypełniony kwiatami rurkowatymi, początkowo żółtymi, później pomarańczowymi, a pod koniec kwitnienia brązowymi. Kwiaty języczkowe są lekko podwinięte w dół. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia. Rośliny są odporne na mróz. Wymagają stanowisk słonecznych i stale wilgotnego, żyznego podłoża. Źle reagują na susze. Bylina przydatna do sadzenia na rabatach, w dużych ogrodach skalnych i do założeń naturalistycznych, pojedynczo lub grupach po 5 roślin 1 m2. Kwiaty trwałe, przydatne do cięcia.
| zasięg geograficzny | Azja, Kaukaz |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
