Iris sibirica 'Cambridge'
kosaciec syberyjski 'Cambridge'
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
nasłonecznienie: stanowisko półcieniste
wilgotność: podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)
wilgotność: podłoże wilgotne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
zastosowanie: zieleń publiczna
nagrody: Award of Garden Merit (AGM), nagroda przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym 1993
Kępiasta bylina dekoracyjna ze względu na ciemnozielone, trawiaste liście oraz pojedyncze lazurowoniebieskie kwiaty. Tworzy gęste kępy dorastające do wysokości około 90 cm. Liście są ciemnozielone, trawiaste, bardzo wąskie o szerokości poniżej 1 cm i długości około 60-70 cm, łukowato wygięte. Wyrastają z krótkich, podziemnych kłączy. W maju ukazują się okrągłe w przekroju pędy kwiatostanowe wyrastające ponad liście i zakończone 2-5 kwiatami. U tej odmiany są pojedyncze, lazurowoniebieskie z nieco ciemniejszym, siatkowatym żyłkowaniem. Mają po 6 działek kielicha. Trzy są szerokie i odwinięte do dołu, z biało-żółtymi plamami u nasady, tzw. strzałkami wskazującymi miejsce do lądowania owadom zapylającym. Trzy pozostałe są węższe i wzniesione. Po przekwitnięciu rośliny tworzą dekoracyjne torebki nasienne, początkowo zielone, później brązowiejące. Bylina łatwa w uprawie, najlepiej rośnie na stanowiskach stale wilgotnych, na glebach żyznych, torfowych, próchnicznych, o lekko kwaśnym pH. Preferuje miejsca słoneczne do lekko ocienionych. W cieniu słabo kwitnie i tworzy więcej liści. Co roku wiosną należy obcinać zaschnięte liście, a co kilka lat dzielić i rozsadzać kępy, aby odmłodzić rośliny i podtrzymać obfite kwitnienie. Bylina odporna na mróz i zdrowa. Przydatna do sadzenia na rabatach bylinowych, w kompozycjach naturalistycznych i rustykalnych. Dobrze rośnie nad brzegami zbiorników wodnych, oczek i strumieni. Kwiaty i torebki nasienne można ścinać do wazonów.
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): Marjorie Brummitt Wielka Brytania; wprowadzenie do handlu: 1964 |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 0,5 m do 1 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | kwiatostan pojedyncze |
| barwa kwiatów | niebieskie |
| pora kwitnienia | maj |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste |
| wilgotność | podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne) podłoże wilgotne podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | próchniczna przeciętna ogrodowa |
| walory | roślina wabiąca owady zapylające ozdobne z liści/igieł ozdobne z kwiatów ciekawy pokrój |
| zastosowanie | ogrody osiedlowe w grupach suche bukiety kwiaty cięte rabaty kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) ogrody wodne i bagienne ogrody orientalne zieleń publiczna ogrody przydomowe |
| nagrody | Award of Garden Merit (AGM), nagroda przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym 1993 |
| strefa | 4 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
