Juniperus chinensis
jałowiec chiński
Gatunek dalekowschodni o rozległym obszarze występowania w centralnych i północnych Chinach, południowej Rosji, Korei i Japonii. Krzew lub drzewo w ojczyźnie dorastające nawet do 20 m wysokości, często z wieloma pniami. Gatunek bardzo zmienny i wielopostaciowy. Korona od stożkowatej w młodym wieku do szerokiej, krzaczastej z rozłożystymi gałęziami u typów wielopniowych. Ulistnienie na młodszych okazach igiełkowate, kłujące, na starszych z przewagą łuskowatego, barwy jasnozielonej do niebieskawozielonej. Gatunek światłolubny i tolerancyjny do gleby. W ogrodzie może być polecany na gleby suche, słabe i piaszczyste. Nadaje się do parków, ogrodów naturalistycznych, w nasadzeniach pojedynczych i grupowych. Obecnie gatunek jest bardzo rzadko uprawiany, wyparty przez ciekawsze i liczne odmiany.
| zasięg geograficzny | rozległy zasieg występowania na Dalekim Wschodzie: Chiny, Mongolia, Japonia, Korea, południowa Rosja |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
