Juniperus communis
jałowiec pospolity
pokrój: nieregularny
docelowa wysokość: od 3 m do 5 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże suche
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
wilgotność: roślina tolerancyjna
Zimozielony krzew lub drzewo o zmiennym pokroju: kolumnowym, stożkowym lub jajowatym, wąskim bądź szerokim, często nieregularnym. Dorasta do 4-5 m wysokości, ale w sprzyjających warunkach może osiągać ponad 10 m. Kora szarobrązowa, u starszych okazów łuszcząca się cienkimi płatami. Pędy graniaste, gałęzie wyprostowane lub zwisające. Igły sztywne, ostro zakończone, kłujące, zwykle 10-15 mm długie i 1-2 mm szerokie, osadzone po 3 w okółku, sinozielone. Na górnej powierzchni igieł widoczne dwa paski białego, woskowego nalotu, nierzadko zlewające się w jeden. Kwiaty zwykle dwupienne. Szyszkojagody kuliste, średnicy 5-9 mm, początkowo zielone, pokryte sinym nalotem, dojrzewają w 2-3 roku po kwitnieniu i wtedy stają się granatowe. Gatunek o wyjątkowo niewielkich wymaganiach siedliskowych, ale jednocześnie bardzo tolerancyjny w stosunku do podłoża, w naturze spotykany zarówno na piaszczystych wydmach, jak i na torfowiskach. W uprawie polecany do sadzenia na glebach lekkich, suchych, piaszczystych, w miejscach słonecznych. Ze względu na płytki i rozległy system korzeniowy źle znosi przesadzanie. Odporny na mróz i suszę. Doskonały do zadrzewień krajobrazowych i zestawień z krajowymi gatunkami: brzozami, sosnami oraz modrzewiami. Polecany do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, pojedynczo oraz w grupach. W koronach jałowców chętnie gniazdują ptaki krajowe, zaś szyszkojagody stanowią przysmak kwiczołów i jemiołuszek. Dojrzałe szyszkojagody od stuleci są wykorzystywane w kuchni staropolskiej, między innymi jako dodatek do bigosu.
| zasięg geograficzny | szeroki zasięg geograficzny na półkuli północnej – wokółbiegunowy, obejmujący Eurazję, Amerykę Północną i północną Afrykę; w kraju pospolity na glebach lekkich, ubogich, najczęściej jałowych i suchych, w miejscach słonecznych |
| grupa roślin | iglaste |
| grupa użytkowa | iglaste |
| forma | małe drzewo lub duży krzew |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | nieregularny |
| docelowa wysokość | od 3 m do 5 m |
| barwa liści (igieł) | szare, niebieskawe, srebrzyste |
| zimozieloność liści (igieł) | igły zimozielone |
| owoce | granatowe szyszki, szyszkojagody |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże suche podłoże umiarkowanie wilgotne roślina tolerancyjna |
| ph podłoża | odczyn kwaśny odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | piaszczysta przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna |
| walory | roślina zimozielona |
| zastosowanie | ogrody przydomowe zadrzewienia krajobrazowe rekultywacja ogrody wrzosowiskowe w grupach |
| strefa | 3 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
