Juniperus communis

jałowiec pospolity

pokrój: nieregularny

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Zimozielony krzew lub drzewo o zmiennym pokroju: kolumnowym, stożkowym lub jajowatym, wąskim bądź szerokim, często nieregularnym. Dorasta do 4-5 m wysokości, ale w sprzyjających warunkach może osiągać ponad 10 m. Kora szarobrązowa, u starszych okazów łuszcząca się cienkimi płatami. Pędy graniaste, gałęzie wyprostowane lub zwisające. Igły sztywne, ostro zakończone, kłujące, zwykle 10-15 mm długie i 1-2 mm szerokie, osadzone po 3 w okółku, sinozielone. Na górnej powierzchni igieł widoczne dwa paski białego, woskowego nalotu, nierzadko zlewające się w jeden. Kwiaty zwykle dwupienne. Szyszkojagody kuliste, średnicy 5-9 mm, początkowo zielone, pokryte sinym nalotem, dojrzewają w 2-3 roku po kwitnieniu i wtedy stają się granatowe. Gatunek o wyjątkowo niewielkich wymaganiach siedliskowych, ale jednocześnie bardzo tolerancyjny w stosunku do podłoża, w naturze spotykany zarówno na piaszczystych wydmach, jak i na torfowiskach. W uprawie polecany do sadzenia na glebach lekkich, suchych, piaszczystych, w miejscach słonecznych. Ze względu na płytki i rozległy system korzeniowy źle znosi przesadzanie. Odporny na mróz i suszę. Doskonały do zadrzewień krajobrazowych i zestawień z krajowymi gatunkami: brzozami, sosnami oraz modrzewiami. Polecany do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, pojedynczo oraz w grupach. W koronach jałowców chętnie gniazdują ptaki krajowe, zaś szyszkojagody stanowią przysmak kwiczołów i jemiołuszek. Dojrzałe szyszkojagody od stuleci są wykorzystywane w kuchni staropolskiej, między innymi jako dodatek do bigosu.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny szeroki zasięg geograficzny na półkuli północnej – wokółbiegunowy, obejmujący Eurazję, Amerykę Północną i północną Afrykę; w kraju pospolity na glebach lekkich, ubogich, najczęściej jałowych i suchych, w miejscach słonecznych
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój nieregularny
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce granatowe
szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
zadrzewienia krajobrazowe
rekultywacja
ogrody wrzosowiskowe
w grupach
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Szkółka Roślin Ozdobnych Wiesław SZYDŁO

Poznaj również

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9032
roślin w produkcji
118
osób online