Juniperus communis 'Arnold'

jałowiec pospolity 'Arnold'

pokrój: kolumnowy

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Gęsty, wolno rosnący krzew o bardzo wąskim, kolumnowym i zwartym pokroju dorastający po 10 latach uprawy do 1,5-2 m wysokości i około 0,4 m szerokości. Podobny do odmiany ‘Hibernica’ ale osiąga mniejsze rozmiary, ma krótsze, jaśniejsze igły. Pędy wzniesione, ustawione pionowo, blisko siebie, rozgałęzione. Brak przewodnika. Gałązki cienkie, ułożone wertykalnie. Igły krótkie, sztywne, ostre i kłujące, stalowozielone, osadzone po 3 wokół pędów. Od góry igły są nieco wklęsłe, pokryte srebrzystym nalotem, od spodu zielone. Ponieważ pędy są ustawione pionowo a igły odstające, widać zarówno górną, jak i dolną stronę igieł, co daje ciekawy efekt kolorystyczny. Dodatkowo młode przyrosty są jasnozielone, czasem nawet żółtawe. Roślina łatwa w uprawie, o bardzo skromnych wymaganiach glebowych. Doskonale rośnie na stanowiskach słonecznych, na przeciętnych glebach ogrodowych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych, dobrze zdrenowanych. Krzew odporny na mróz, ale podczas ostrych zim, przeważnie we wschodnich rejonach kraju, może lekko przemarzać. Polecany do uprawy pojedynczo lub w grupach w ogrodach przydomowych, na skalniakach, wrzosowiskach, na rabatach z karłowymi roślinami iglastymi oraz na cmentarzach.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): A. Arnold, 1951 r.
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kolumnowy
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
w grupach
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: miłorząb dwuklapowy \'Fastigiata\'

Ginkgo biloba 'Fastigiata'

miłorząb dwuklapowy 'Fastigiata'

Bardzo stara odmiana charakteryzująca się wąskim, kolumnowym pokrojem, tworząca wyraźny, prosty przewodnik oraz wzniesione, strzeliste pędy ułożone skośnie lub równolegle do osi drzewa. Przez wielu dendrologów uznawana za typ miłorzębu dwuklapowego, a jej nazwa bywa stosowana jako nazwa zbiorowa dla wszystkich drzew miłorzębu charakteryzujących się wąskim pokrojem. Na świeci rozróżnia się kilka do kilkunastu typów o mniej lub bardziej kolumnowym pokroju, z których pobierane są zrazy do szczepienia, co tłumaczy dosyć spore różnice pokrojowe poszczególnych selektów w obrębie odmiany. Pokrój kolumnowy determinują wyrastające pod ostrym kątem pędy boczne. Po 10 latach uprawy drzewo dorasta do 8 m wysokości i 1,5 m szerokości. Długopędy są nagie, żółtobrązowe, krótkopędy wałeczkowate i pokryte dość licznie bliznami po opadłych liściach. Pąki brązowego koloru, szerokostożkowate, okryte łuskami. Liście typowe, jak u gatunku, ciemnozielone, skórzaste, wachlarzowate, szerokość 5–8 cm, z charakterystycznym wcięciem na wierzchołku dzielącym blaszki na dwie klapy (bilobus – dwuklapowy). Na długopędach liście są ułożone pojedynczo i skrętolegle, natomiast na krótkopędach skupiają się od 3 do 5 w rozetkach. Za szczególnie pierwotną cechę należy uznać widlaste unerwienie liści. Nerwy rozchodzą się wachlarzowato od nasady ogonka. Jest to unerwienie nie spotykane u roślin okrytonasiennych. Liście jesienią zjawiskowo przebarwiają się na złocistożółty kolor. Drzewa preferuję glebę żyzną, dostatecznie wilgotną, ale przepuszczalną, o odczynie lekko kwaśnym (pH 5–6). Stanowisko słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatrów. Młode rośliny wymagają okrycia na zimę, zarówno systemu korzeniowego, jak i korony, starsze egzemplarze są w pełni odporne na mróz. Miłorzęby są wrażliwe na mechaniczne uszkodzenie korzeni. Nie zaleca się stosowania nawozów zawierających wapń. Jak wszystkie odmiany miłorzębu także 'Fastigiata' toleruje niekorzystne warunki glebowe oraz zanieczyszczenie środowiska na obszarach zurbanizowanych. Zdarza się, że drzewa wymagają cięcia korekcyjnego w celu uzyskania jednego centralnego lidera oraz smukłego pokroju. W takim przypadku należy skrócić lub całkowicie wyciąć pędy zaburzające kształt korony. Dzięki gęstej i wąskiej koronie odmiana z powodzeniem może być wykorzystywana do obsadzania ciągów komunikacyjnych, ulic w miastach, a także sadzona w parkach oraz ogrodach, pojedynczo lub w grupach. Za szerszą popularyzacją w miastach przemawia również fakt, że jest to odmiana męska czyli nie wydająca nasion. Odmiana wymieniona na liście Królewskiego Ogrodu Botanicznego w Kew (Wielka Brytania) już w 1896 roku.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
100
osób online