Juniperus communis 'Cracovia'

Szerokokolumnowy lub stożkowy krzew wyselekcjonowany na początku XIX wieku w Polsce, w okolicach Krakowa. Wzrost stosunkowo szybki, po 10 latach uprawy dorasta do 2 m wysokości. Pędy i gałązki wzniesione, częściowo odstające, z przewisającymi ku ziemi końcami. Gałązki układają się dosyć gęsto na pędach, ale pędy nie są ściśle skupione, dlatego zewnętrzna powierzchnia krzewów wydaje się luźna. Igły nieco krótsze niż u gatunku, płaskie, kłujące, stalowoniebieskie. Wymagania glebowe i wilgotnościowe niewielkie. Krzewy świetnie sobie radzą na glebach ubogich. Odmiana w pełni mrozoodporna, tolerancyjna na suszę, zdrowa. Polecana do uprawy w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach i na cmentarzach. Nadaje się do tworzenia szpalerów.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	polska odmiana pierwsza publikacja: Knight 1850
grupa roślin	iglaste

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich