Juniperus communis 'Suecica Nana'

jałowiec pospolity 'Suecica Nana'

pokrój: kolumnowy

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Zwarty, stalowoniebieski krzew o wąskokolumnowym pokroju i wolnym tempie wzrostu. Po 10 latach uprawy osiąga nie więcej niż 1 m wysokości i zaledwie 0,3 m szerokości. Pędy i gałązki wyprostowane, ułożone wertykalnie, o słabej dominacji wierzchołkowej, dlatego szczyt krzewu zwykle zwieńczony kilkoma równorzędnymi pędami. Igły płaskie, krótkie, kłujące, z białoniebieskim paskiem od góry, zielononiebieskie od spodu. Wymagania glebowe i wilgotnościowe skromne. Krzewy dobrze rosną na glebach ubogich, a nawet jałowych. Odmiana światłolubna, tolerancyjna na okresową suszę, w pełni mrozoodporna. Doskonale sprawdza się w ogrodach przydomowych, na skalniakach, wrzosowiskach, cmentarzach.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie pierwsza publikacja: Bailey 1993; odkrywca, hodowca (selekcjoner): odmiana znana w uprawie już od 1929 roku. USA
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kolumnowy
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
ciekawy pokrój
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
w grupach
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Szkółka Roślin Ozdobnych Wiesław SZYDŁO

Poznaj również

zdjecie rosliny: bez czarny \'Marmorata\'

Sambucus nigra 'Marmorata'

bez czarny 'Marmorata'

Ozdoby krzew liściasty o regularnym, gęstym, półkulistym pokroju i pstrej barwie liści. Rośnie wolniej od gatunku, osiąga do 2 m wysokości i 1,5 m szerokości. Tworzy dekoracyjne, barwne liście o kształcie i budowie typowej dla liści bzu czarnego, nieparzyście złożone z 5-7 listków. Wyróżniają się oryginalnym kolorem. Na całej powierzchni blaszek liściowych występuje marmurkowy i regularny deseń seledynowo-kremowy. W związku z tym krzew z oddali sprawia wrażenie jasnego, kremowego punktu odróżniającego się od otoczenia. W czerwcu roślina tworzy białe kwiaty zebrane w kwiatostany typu baldachogrona. Z kwiatów tych tworzą się kuliste, po dojrzeniu czarne i błyszczące owoce (pestkowce). Kwiaty i owoce mają właściwości lecznicze i mogą być wykorzystane do wytwarzania nalewek, dżemów, lemoniad, konfitur itp. Jednak odmiana ‘Marmorata’ jest raczej krzewem ozdobnym, a w mniejszym stopniu owocowym. Roślina wymaga dość żyznych i zasobnych gleb o odczynie zasadowym, umiarkowanie wilgotnych. Tolerancyjna w stosunku do nasłonecznienia, na miejscach słonecznych ma jednak ładniej wybarwione liście. Roślina odporna na zanieczyszczenie powietrza, polecana do sadzenia w ogrodach prywatnych i zieleni miejskiej, pojedynczo i w grupach. Całkowicie odporna na mróz, można ją sadzić w całym kraju bez okrywania. Rzadko oferowana w sprzedaży, o charakterze kolekcjonerskim. Jako ciekawostkę można podać ludową, lokalną nazwę bzu czarnego, który w Wielkopolsce jest bardziej znany jako hyćka.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: szałwia omszona \'Rose Queen\'

Salvia nemorosa 'Rose Queen'

szałwia omszona 'Rose Queen'

Odmiana szałwi omszonej o różowych kwiatach i o zwartym, wyrównanym pokroju. Dorasta do wysokości 50 cm. Nie rozrasta się szeroko, tworzy półkuliste kępy. Pędy liczne, wzniesione, 4-kanciaste. Liście jajowatopodługowate, barwy brudnozielonej, pomarszczone, na krótkich ogonkach, aromatyczne. Na wierzchołkach rozgałęzionych pędów od czerwca, czasem nieco wcześniej, wyrastają długie, kłosowate kwiatostany z różowymi, drobnymi kwiatami i okazałymi, ciemniej zabarwionymi podkwiatkami. Kwiaty zebrane są w okółki, w dole kwiatostanu luźniejsze, w górze ułożone bardzo gęsto. Kwiaty wabią pszczoły i motyle. Po okresie obfitego kwitnienia, gdy najdłuższe kwiatostany mają rozwinięte kwiaty tylko na wierzchołkach, należy szałwię przyciąć dość nisko, prawie tuż nad ziemią. Szybko wyrosną nowe pędy i zakwitną jesienią. Po przycięciu dobrze jest nawozić szałwie nawozową mieszanką wieloskładnikową. Szałwie najobficiej kwitną na stanowiskach słonecznych. Lekkie ocienienie jest dopuszczalne, ale kwiatostany będą luźniejsze i wydłużone. Gleba powinna być przepuszczalna, żyzna, może być okresowo mniej wilgotna. Choroby i szkodniki nie są poważnym zagrożeniem. W warunkach Polski szałwia omszona jest całkowicie zimotrwała. Podstawowym miejscem sadzenia tej rośliny są słoneczne rabaty bylinowe. Może także uzupełniać zestaw roślin na łąkach kwietnych. Rzadziej spotyka się szałwie na kwietnikach jednorodnych lub w pojemnikach tarasowych. Zwykle sadzi się 5-8 roślin na 1 m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
92
osób online