Niski krzew okrywowy o średnio szybkim tempie wzrostu. Krzewy tworzą zwarte kobierce, szczelnie okrywające podłoże. Po 10 latach uprawy dorastają do 0,3 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Pędy długie, sztywne, szeroko rozpostarte, ścielące się po ziemi. Kora najmłodszych pędów zielona, starszych jasnobrązowa. Gałązki liczne, obficie i gęsto ulistnione. Igły ostro zakończone, w dotyku kłujące, bardzo ładne, rynienkowate, długie do 1,5 cm, szmaragdowozielone z lekko szarym odcieniem, zimą nieco żółtawe. Szyszkojagody duże, dekoracyjne, osiągające 1 cm średnicy, pokryte srebrzystym, woskowym nalotem. Wymagania glebowe i wilgotnościowe nieco wyższe niż innych gatunków jałowców. Krzewy najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych i ciepłych. We wschodnich rejonach kraju, szczególnie przy braku pokrywy śnieżnej, mogą przemarzać, ale stosunkowo dobrze się regenerują. Na pozostałym obszarze Polski zimują dobrze. Odmiana polecana jako roślina okrywowa w ogrodach przydomowych. Doskonale prezentuje się na skalniakach i murkach.
pierwsza publikacja: D.M. Whitt 1972; odkrywca, hodowca (selekcjoner): odmiana znaleziona w naturze na wyspie Honsiu, na piaszczystej plaży w Ashiarai, przez John’a L. Creech’a. Japonia
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
