Juniperus horizontalis 'Golden Carpet'

jałowiec płożący 'Golden Carpet'

pokrój: płożący

docelowa wysokość: od 0,1 m do 0,2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Niski krzew iglasty o płożącym pokroju i umiarkowanym tempie wzrostu tworzący gęste, złociste kobierce. Odmiana uzyskana w Niemczech przez H. Kruse około 1990 roku jako mutacja odmiany ‘Wiltonii’. Krzew rocznie przyrasta na długość o około 10 cm, po 10 latach uprawy osiąga zwykle nie więcej niż 0,15 m wysokości 1,5 m średnicy. Wałeczkowate pędy ścielą się po ziemi, są lekko pogięte, a ich końce oraz boczne rozgałęzienia unoszą się lekko ku górze. Młode gałązki są płaskie, ułożone horyzontalnie, starsze, krótkie gałązki są muszelkowato skręcone i wzniesione. Drobne, słabo odstające i ostro zakończone igiełki gęsto okalają pędy, mają żółtą barwę. Krzewy rosnące w pełnym słońcu są intensywnie złociste, w półcieniu są żółto-zielone. Pełzające po ziemi gałązki łatwo się ukorzeniają. Ozdobą roślin są także żółte, kuliste szyszkojagody obficie pokryte woskowym nalotem. Jesienią krzewy przybierają ciemniejsze zabarwienie. W sprzedaży dostępne są formy szczepione oferowane w postaci miniaturowych drzewek o malowniczo zwisających pędach. Odmiana o minimalnych wymaganiach uprawowych, w pełni mrozoodporna. Dobrze rośnie na glebach lekkich, o niskiej zawartości składników pokarmowych. Gleby ciężkie należy przed sadzeniem krzewów rozluźnić dodając do nich piasku. Roślina wymaga stanowiskach słonecznych. Stanowi doskonałą alternatywę trawników, zwłaszcza w miejscach suchych i nieurodzajnych. Krzew polecany do uprawy w ogrodach przydomowych i na skalnikach. Sadzony na nasypach umacnia je i zabezpiecza przed erozją, a zwarty kobierzec chroni glebę przed zachwaszczeniem. Zalecana gęstość sadzenia to 2 sztuki na metr kwadratowy. Wyjątkowo ciekawie prezentują się krzewy sadzone na skarpach lub wzniesieniach zabezpieczonych murkiem oporowym. Zwieszające się pędy bardzo ładnie zakrywają pionowe spadki terenu. Odmiana doskonale nadaje się do wyprowadzania atrakcyjnych form piennych. W tym celu wystarczy u podstawy krzewu wbić palik, przy którym będzie prowadzony najsilniejszy pęd.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): H. Kruse Niemcy
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój płożący
docelowa wysokość od 0,1 m do 0,2 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
żółte
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
roślina okrywowa
ogrody przydomowe
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Szkółka Roślin Ozdobnych Wiesław SZYDŁO

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk biały \'Pendula\'

Picea glauca 'Pendula'

świerk biały 'Pendula'

Strzeliste, zimozielone drzewo iglaste o wąskim, kolumnowym pokroju i zwisających pędach. W przeciwieństwie do wielu innych odmian płaczących iglaków, zachowuje prosty przewodnik. Zwisające gałęzie układają się symetrycznie wokół pnia i dość ściśle do niego przylegają. Dolne konary często ścielą się po ziemi. Sylwetka tego drzewa jest elegancka i wysmukła. Nawet jako dorosłe drzewo jest stosunkowo wąskie. Po dziesięciu latach osiąga 2-3 m wysokości i 0,5-1 m szerokości. Dorosła roślina dorasta do 12 m wysokości. Igły niebieskawozielone, równomiernie nastroszone na górnej stronie i wykrzywione ku przodowi. Szyszki małe, jasnobrązowe. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, umiarkowanie wilgotnym lub suchym, na żyznej ogrodowej glebie. Toleruje surowy klimat. Strefa mrozoodporności 5b. Roślina wybitnie soliterowa, wymagająca eksponowanego miejsca, polecana do ogrodów przydomowych i parków. Odmianę zauważył amerykański kolekcjoner i szkółkarz Jean Iseli (Boring, Oregon, USA ) w 1982 w Morton Arboretum w Illinois, w którym rosła od 1958 roku. Oryginalny egzemplarz znalazł się tam rozmnożony przez szkółkę D. Hill ze stanu Ontario, z występującej w środowisku naturalnym rośliny (obok Guelph, Ontario, USA). Niektóre źródła podają, że odmiana znalazła się w USA przed 1867 rokiem i pochodzi z Wersalu we Francji. opracowano na podstawie ankiety Konkursu Roślin - Nowości 2009; zgłaszający: Szkółka Krzewów Ozdobnych Jolanta i Jan Nowaczyk

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: dzwonek karpacki \'Dark Blue Clips\'

Campanula carpatica 'Dark Blue Clips'

dzwonek karpacki 'Dark Blue Clips'

Kępiasta bylina do o intensywnym zabarwieniu kwiatów i wyrównanym wzroście, idealna do ogrodu skalnego. Wyróżnia się krzaczastym i zwartym pokrojem. Wysokość 15-20 cm. Pędy liczne, obficie ulistnione. Liście odziomkowe jajowatookrągłe z sercowatą nasadą, ząbkowane, na długich ogonkach. Liście na łodygach zaostrzone, jajowate, na krótkich ogonkach. Kwiaty duże, średnicy 2-3 cm, szerokodzwonkowate, ciemnoniebieskie, nieco jaśniejsze u podstawy słupka, kwitnące pojedynczo na wyprostowanych szypułkach. Rozwijają się w VI - VII. Często powtórne kwitnie w IX. Uprawa dzwonka karpackiego w ogrodzie jest łatwa, choć trzeba pamiętać o górskim pochodzeniu tej byliny. Wymaga ona stanowiska słonecznego, ale raczej chłodnego. Szczególnie dobrze rośnie na murkach, w szczelinach między kamieniami, gdzie ziemia pozostaje umiarkowanie wilgotna i chłodna. Ma to wpływ na obfitość i długotrwałość kwitnienia. Zaraz po kwitnieniu należy ściąć pędy prawie nad ziemią, aby nie dopuścić do wysiewu nasion. Siewki mogą nie powtarzać cech roślin matecznych, różnić się kwiatami lub pokrojem. W ciągu dwóch tygodni odrastają nowe pędy i roślina może powtórnie zakwitnąć. Dzwonek karpacki jest byliną całkowicie mrozoodporną i niezmiernie rzadko atakowaną przez choroby i szkodniki roślin. Znajduje zastosowanie w większych i mniejszych ogrodach skalnych. Może być sadzony z przodu rabaty bylinowej. Zalecane sadzenie zależne od skali ogrodu: pojedynczo lub małymi grupami, w ilości 7 roślin na 1 m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9038
roślin w produkcji
100
osób online